Krój szeryfowy (serif) rozpoznaje się po obecności szeryfów, czyli małych "zakończeń"/"daszków" na końcach pionowych i poziomych kresek liter (np. w literach "n", "l", "T"). Kroje szeryfowe są często kojarzone z drukiem książkowym i tradycyjną typografią, bo w dłuższych tekstach mogą wspierać prowadzenie oka po wierszu.
Garamond to klasyczna rodzina krojów zaliczana do szeryfowych (antykw). Dlatego jest poprawną odpowiedzią.
Pozostałe propozycje to kroje bezszeryfowe (sans serif):
- Calibri – bezszeryfowy krój ekranowy, powszechny w pakietach biurowych; litery mają gładkie zakończenia bez szeryf.
- Tahoma – bezszeryfowy krój ekranowy o dużej czytelności w małych rozmiarach, również bez szeryf.
- Arial – bezszeryfowy krój z grupy grotesków; brak szeryf jest jedną z jego podstawowych cech.
Na egzaminie warto pamiętać prostą metodę: jeśli na końcach kresek liter widać małe "ogonki" lub "stopki", to najpewniej jest to krój szeryfowy. Jeśli zakończenia są proste i gładkie, mówimy o kroju bezszeryfowym. Uwaga: istnieją kroje pośrednie i stylizowane, ale w tym zestawie odpowiedzi podział jest jednoznaczny.
