Dystorsja jest aberracją geometryczną, czyli taką, która zmienia kształt odwzorowania (geometrię obrazu), a nie tyle jego ostrość. Gdy w układzie występuje dystorsja, powiększenie nie jest stałe w całym polu widzenia: zależy od odległości punktu obrazu od osi optycznej. Skutkiem jest to, że proste linie (np. krawędzie siatki testowej) przestają być proste.
W przypadku dystorsji beczkowej powiększenie jest mniejsze na obrzeżach niż w centrum. To powoduje charakterystyczny efekt "beczki": linie proste wyginają się na zewnątrz, jakby obraz był nałożony na powierzchnię beczki. Dlatego poprawną odpowiedzią jest "Dystorsja."
Pozostałe odpowiedzi opisują inne zjawiska:
- "Koma." — dotyczy przede wszystkim punktów poza osią: punkt świetlny przy brzegu pola przyjmuje kształt "komety" (asymetryczna plamka). To wada związana z rozmyciem i asymetrią obrazu, a nie z globalnym wygięciem prostych linii.
- "Sferyczna." — aberracja sferyczna powoduje, że promienie przechodzące przez różne strefy soczewki ogniskują się w różnych miejscach, co daje spadek ostrości (rozmycie) nawet na osi. Nie jest to typowa przyczyna beczkowatego wygięcia linii prostych.
- "Astygmatyzm." — prowadzi do różnego ogniskowania w dwóch prostopadłych przekrojach, przez co punkt może odwzorowywać się jako kreska w jednym kierunku, a przy innym ustawieniu jako kreska prostopadła. To wada ostrości/kształtu plamki, nie klasyczne zniekształcenie "beczkowe".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawiają się słowa "beczka" lub "poduszka" oraz mowa o krzywieniu prostych linii, zwykle chodzi o dystorsję (beczkową lub poduszkową). Jeśli mowa o "kometkach", "rozbłyskach" punktów lub asymetrycznej plamce poza osią — częściej będzie to koma.
