Lupa aplanatyczna jest odmianą lupy wieloelementowej, w której dobór elementów i ich ułożenia ma na celu poprawę jakości obrazu w porównaniu z lupą jednosoczewkową. W praktyce aplanatyczność wiąże się z ograniczaniem typowych wad obrazu, które w prostych układach są szczególnie widoczne przy większych powiększeniach oraz przy obserwacji poza osią optyczną.
W zadaniach egzaminacyjnych rozpoznanie "układu aplanatycznego" zwykle polega na tym, że na rysunku widoczny jest złożony układ soczewek (nie pojedyncza soczewka), którego geometria i zestawienie elementów odpowiada rozwiązaniu poprawiającemu odwzorowanie (mniej zniekształceń i lepsza ostrość w polu). Dlatego poprawna jest odpowiedź "B", czyli rysunek przedstawiający układ soczewek lupy aplanatycznej.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ przedstawiają układy, które nie odpowiadają lupie aplanatycznej: mogą to być konstrukcje lup prostej (pojedynczy element), układy o innym przeznaczeniu (np. niebędące lupą), albo zestawienia elementów bez typowych cech konstrukcyjnych kojarzonych z aplanatycznością. W takich wariantach jakość obrazu (zwłaszcza poza osią) będzie gorsza, a to przeczy celowi stosowania lupy aplanatycznej.
Wskazówka egzaminacyjna: nie myl "aplanatycznej" z "achromatyczną". Achromat dotyczy głównie ograniczania aberracji chromatycznej, a aplanatyczność odnosi się do warunków poprawnego odwzorowania (związanych z wybranymi aberracjami geometrycznymi). Jeśli na rysunkach masz kilka układów złożonych, szukaj tego, który jednoznacznie odpowiada konstrukcji lupy poprawiającej jakość obrazu, a nie tylko "dowolnej" kombinacji soczewek.
