W pracowni krawieckiej po ułożeniu szablonów na tkaninie kolejnym typowym krokiem jest wykonanie trasowania, czyli przeniesienie z szablonu na materiał informacji potrzebnej do krojenia. Najbardziej podstawową i uniwersalną częścią trasowania jest obrysowanie konturów szablonów na tkaninie. Dzięki temu osoba krojąca widzi dokładną linię cięcia i może zachować właściwy kształt elementu.
Odpowiedź "Obrysować kontury szablonów na tkaninie." jest poprawna, bo bez wyraźnego wyznaczenia obrysu łatwo o przesunięcie linii cięcia, zniekształcenie kształtu oraz różnice między elementami symetrycznymi. Obrys jest też punktem odniesienia do dalszych oznaczeń (jeśli są wymagane w danej technologii).
Pozostałe propozycje nie pasują jako czynność bezpośrednio wynikająca z faktu, że szablony są już ułożone:
- "Oznaczyć linie środka elementów." – linie środka są znakami konstrukcyjnymi pomocnymi przy montażu, ale nie stanowią podstawowego kroku niezbędnego do samego wycięcia po ułożeniu szablonu. W praktyce bywają nanoszone zależnie od potrzeby i metody znakowania.
- "Naciągnąć tkaninę." – naciąganie nie jest standardową czynnością technologiczną po ułożeniu szablonów; kluczowe jest stabilne ułożenie tkaniny zgodnie z nitką i uniknięcie przesunięć, a nie jej rozciąganie.
- "Oznaczyć wielkości dodatków na szwy i podwinięcia." – dodatki mogą być uwzględnione już w szablonie/wykroju albo nanoszone dodatkowo, ale jako samodzielna czynność nie jest tak podstawowa jak obrys konturu, który wyznacza granicę elementu do wycięcia.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o kolejność czynności po ułożeniu szablonów szukaj odpowiedzi związanej z przeniesieniem kształtu (obrys/trasowanie), bo to bezpośredni krok przygotowujący do wycinania.
