W płodozmianie często dąży się do naprzemiennego stosowania roślin o różnej budowie i głębokości systemu korzeniowego. Rośliny o głębokim systemie korzeniowym (często palowym) penetrują niższe warstwy profilu glebowego, mogą poprawiać jego spulchnienie w głębi i lepiej wykorzystują wodę oraz składniki z głębszych warstw. Następnie, aby utrzymać właściwą strukturę gleby i nie "eksploatować" stale tych samych warstw, w praktyce wysiewa się rośliny o płytszym systemie korzeniowym.
Odpowiedź "Pszenica ozima" jest właściwa, ponieważ zboża (w tym pszenica) mają zwykle system korzeniowy wiązkowy, który w porównaniu z wieloma roślinami korzeniącymi się palowo jest płytszy i intensywniej zagospodarowuje warstwę orną. To pasuje do warunku w pytaniu: roślina płytko korzeniąca się wysiewana po roślinach o głębokim systemie korzeniowym.
Pozostałe propozycje nie spełniają kryterium "płytko korzeniąca się":
- "Burak cukrowy" jest kojarzony z silnym, głębiej penetrującym systemem korzeniowym (korzeń spichrzowy z częścią palową), więc nie jest typowym przykładem rośliny płytko korzeniącej się.
- "Rzepak ozimy" wytwarza korzeń palowy i potrafi penetrować głębsze warstwy gleby, dlatego również nie pasuje do opisu rośliny płytko korzeniącej się.
- "Lucerna siewna" należy do roślin wieloletnich o bardzo silnym, głębokim systemie korzeniowym; bywa wręcz wykorzystywana w zmianowaniu jako roślina poprawiająca właściwości gleby w głębi.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się warunek o głębokości korzenienia, najpierw podziel rośliny na te o korzeniu palowym (często głębiej) i o korzeniach wiązkowych (często płycej). Dopiero potem rozważ cel agrotechniczny (tu: utrzymanie struktury gleby w zmianowaniu).
