Dobór tkaniny do koszuli nocnej powinien uwzględniać przede wszystkim komfort kontaktu ze skórą, miękkość, gładkość oraz estetyczne układanie się wyrobu. W praktyce krawieckiej na lekką bieliznę nocną często wybiera się materiały, które dają efekt delikatnego połysku i są przyjemne w noszeniu.
Odpowiedź "Atłas." jest właściwa, ponieważ atłas jest kojarzony z tkaniną o gładkiej powierzchni (często śliskiej), dobrze układającą się i odpowiednią do wyrobów, w których ważne są walory dotykowe i estetyczne. Tkanina tego typu może jednak wymagać starannej technologii szycia (np. ostrożnego krojenia i zabezpieczania przed przesuwaniem).
Pozostałe propozycje nie pasują typowo do koszuli nocnej przedstawianej jako wyrób o bardziej "bieliźnianym", gładkim charakterze:
- "Szyfon." to tkanina bardzo lekka i zwykle półprzezroczysta; częściej wykorzystuje się ją na elementy wierzchnie, warstwy dekoracyjne lub zwiewne części odzieży, a nie na klasyczną koszulę nocną wymagającą większej krytości i stabilności.
- "Satynę." w języku potocznym bywa używa się zamiennie z nazwami tkanin o połysku, ale "satyna" może oznaczać raczej rodzaj splotu/efektu niż jednoznacznie określoną tkaninę. W zadaniach egzaminacyjnych zwykle oczekuje się wyboru konkretnej tkaniny z podanych nazw.
- "Adamaszek." jest tkaniną wzorzystą, często bardziej dekoracyjną i cięższą; typowe zastosowania to wyroby o charakterze ozdobnym, a nie lekka bielizna nocna.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się wyrób bieliźniany (koszula nocna) i w odpowiedziach są tkaniny bardzo zwiewne lub dekoracyjne, warto szukać materiału gładkiego i komfortowego, przeznaczonego do bezpośredniego kontaktu ze skórą.
