W krojowni sposób warstwowania i mocowania materiału dobiera się do jego właściwości: tarcia między warstwami, podatności na przesuwanie, delikatności powierzchni oraz skłonności do zaciągnięć. Materiały śliskie i cienkie, typowe dla podszewek, są szczególnie wrażliwe na przesunięcia – nawet niewielki poślizg warstw powoduje, że wycięte elementy różnią się wymiarem, a linie cięcia mogą "uciec" względem układu nitki.
Odpowiedź "Podszewka jedwabna." pasuje do tej zasady: jedwabna podszewka jest zwykle materiałem o małym tarciu i delikatnej strukturze, więc zaleca się:
- układanie małej liczby warstw (aby ograniczyć narastanie błędu przesunięcia),
- stabilizowanie pakietu przed krojeniem (np. klamrami zaciskającymi),
- ostrożną manipulację, aby nie rozciągać i nie deformować materiału.
Pozostałe propozycje są mniej trafne, bo typowo lepiej "trzymają" warstwę: gabardyna wełniana jest z reguły bardziej zwarta i stabilna, popelina bawełniana ma wyraźniejszą strukturę i większe tarcie, a płótno lniane jest zwykle sztywniejsze. To nie znaczy, że zawsze można je kroić w dowolnej liczbie warstw, ale nie są one klasycznym przykładem materiału wymagającego szczególnie małych pakietów z powodu śliskości.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o "niewielką liczbę warstw" i "klamry zaciskające" szukaj materiałów podszewkowych, gładkich, śliskich i łatwo przesuwających się, a nie tkanin koszulowych czy płóciennych.
