Konta pozabilansowe służą do ewidencji pozabilansowej, czyli do ujmowania zdarzeń i informacji, które jednostka chce kontrolować lub ujawniać dodatkowo, ale które nie są księgowane w taki sposób jak typowe operacje wpływające na aktywa i pasywa. Z tego powodu zapis na kontach pozabilansowych ma zwykle charakter pojedynczy (jednostronny) – nie działa tu klasyczny mechanizm równoważenia zapisów po stronach Wn i Ma dla każdej operacji.
Odpowiedź "Pojedynczego zapisu." jest poprawna, bo właśnie ta zasada odróżnia konta pozabilansowe od kont bilansowych prowadzonych w ramach pełnej księgowości.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Podwójnego zapisu." – to podstawowa zasada ksiąg rachunkowych dla kont bilansowych, gdzie każda operacja jest ujmowana co najmniej na dwóch kontach (zapewnia to równowagę zapisów). Dla kont pozabilansowych nie jest to reguła ewidencji.
- "Powtórzonego zapisu." – nie jest to standardowo przyjęta nazwa zasady ewidencji kont pozabilansowych; może sugerować błędnie, że zapis ma być dublowany, co nie stanowi istoty ewidencji pozabilansowej.
- "Pojedynczego, powtórzonego zapisu." – łączy dwa pojęcia w sposób nielogiczny: "pojedynczy" wskazuje na jednostronność, a "powtórzony" na dublowanie. Taka konstrukcja może kusić długością, ale nie opisuje poprawnej zasady.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się konta pozabilansowe, myśl o ich funkcji informacyjnej. Jeśli ewidencja ma nie zmieniać wyniku i bilansu, najczęściej nie będzie wymagała pełnego mechanizmu podwójnego zapisu.
