Pytanie dotyczy tego, która zasada planowania wymaga, aby zadania wpisane do planu były możliwe do wykonania przez jednostkę gospodarczą w istniejących warunkach. Taki sens ma zasada realności planu: plan nie może być "życzeniowy", lecz powinien uwzględniać realne ograniczenia i możliwości organizacji.
W praktyce realność oznacza dopasowanie planu do:
- dostępnych zasobów (ludzie, środki finansowe, czas, sprzęt),
- uwarunkowań organizacyjnych (procedury, struktura, kompetencje),
- warunków otoczenia (rynek, kontrahenci, sezonowość).
Odpowiedź "Zasada elastyczności." jest nieadekwatna, bo elastyczność dotyczy zdolności planu do dostosowania się do zmian (np. zmiany popytu, cen, dostępności materiałów). To ważna cecha planu, ale nie jest to bezpośrednio wymóg wykonalności w aktualnych warunkach.
Odpowiedź "Zasada podstawowego ogniwa." (rozumiana jako koncentracja planowania na kluczowym elemencie/ogniwie procesu) nie odpowiada opisowi w pytaniu, bo pytanie nie dotyczy wyznaczania najważniejszego elementu planu, lecz sprawdzenia, czy cały plan jest realny do wykonania.
Odpowiedź "Zasada wariantowych rozwiązań." odnosi się do przygotowywania różnych wariantów działania (np. optymistyczny, realistyczny, pesymistyczny) i wyboru najlepszego. To również nie jest tożsame z wymaganiem, by zadania były wykonalne w danych warunkach — wariantowość dotyczy alternatyw, a realność dotyczy zgodności z możliwościami wykonawczymi.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "możliwe do wykonania", "wykonalne", "w istniejących warunkach" — zwykle chodzi o realność (realistyczność) planu.