Zabawy manipulacyjne dobiera się do możliwości rozwojowych dziecka, zwłaszcza w obszarze motoryki małej i koordynacji wzrokowo-ruchowej. W wieku około 2,5–3 lat typowe są aktywności polegające na przewlekaniu i nawlekaniu z użyciem dużych, bezpiecznych elementów (sznurowanki, przewlekanki, większe koraliki na sztywny sznurek). Dlatego odpowiedź "Dwustronne sznurowanie drewnianego bucika" najlepiej odpowiada ćwiczeniu umiejętności nawlekania: dziecko uczy się chwytu pęsetowego w wersji uproszczonej, kontroli toru ruchu ręki, planowania sekwencji oraz pracy oburącz.
Propozycja "Budowanie wieży z foremek" wspiera głównie koordynację i planowanie konstrukcji (stabilność, równowaga elementów), ale nie jest to zadanie oparte na nawlekaniu/przewlekaniu przez otwory.
"Układanie piramidki PIKO" rozwija dopasowywanie elementów, rozumienie relacji wielkości i kolejności oraz chwyt i obrót przedmiotów. Może pośrednio wspierać motorykę, lecz nie ćwiczy specyficznie czynności nawlekania.
"Nawlekanie nitki na igłę i przewlekanie przez nią koralików" wymaga znacznie większej precyzji oraz zwykle wiąże się z użyciem ostrego narzędzia. Dla wielu dzieci w tym wieku jest to poziom zbyt trudny i obarczony ryzykiem (uraz, niekontrolowane operowanie igłą). W praktyce opiekuńczej preferuje się bezpieczne odpowiedniki: tępe końcówki, grube sznurówki, duże otwory i stały nadzór.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "nawlekanie", szukaj odpowiedzi, która bezpośrednio wymaga przewlekania elementu przez otwór i jest adekwatna do wieku oraz bezpieczeństwa.
