Przezroczystość w grafice rastrowej jest zwykle zapisywana jako kanał alfa, czyli dodatkowa informacja określająca stopień krycia piksela. Utrata przezroczystości następuje wtedy, gdy podczas eksportu/konwersji wybierzesz format, który nie potrafi zapisać kanału alfa.
Odpowiedź "TIFF na BMP" jest poprawna, ponieważ TIFF może zawierać pełny kanał alfa (także przejścia/gradienty), a BMP w standardowej postaci nie przechowuje przezroczystości. W efekcie zapis do BMP usuwa informację o alfa i tło staje się nieprzezroczyste (zwykle wypełnione kolorem tła).
Dlaczego pozostałe zamiany nie są najlepszym wyborem w kontekście "straty przezroczystości":
- "GIF na TIFF": GIF ma przezroczystość 1-bitową, a TIFF może ją zapisać, więc sama konwersja nie musi usuwać przezroczystości (format docelowy ją obsługuje).
- "PSD na GIF": PSD przechowuje warstwy i pełną przezroczystość, a GIF ogranicza ją do trybu 1-bit (bez płynnych przejść). To może powodować pogorszenie jakości przejść (posterowanie/"schodki"), ale nie jest to typowa sytuacja całkowitej utraty przezroczystości; częściej jest to utrata stopniowania przezroczystości.
- "BMP na JPG": JPG nie obsługuje przezroczystości, ale BMP standardowo także jej nie ma, więc nie dochodzi do "straty przezroczystości" (bo nie ma czego tracić). Może zmienić się jakość obrazu z powodu kompresji JPG, ale nie dotyczy to alfa.
W praktyce, gdy potrzebujesz zachować przezroczyste tło (np. logo, ikony, elementy interfejsu), wybieraj formaty obsługujące alfa (np. TIFF/PNG/PSD). Jeśli eksportujesz do formatu bez alfa (np. BMP lub JPG), przygotuj świadomie tło albo spłaszcz warstwy, bo przezroczystość nie zostanie zachowana.
