W rachunkowości obowiązuje zasada podwójnego zapisu: każda operacja ujmuje się na co najmniej dwóch kontach – po stronie Wn jednego konta i po stronie Ma drugiego (lub innych) kont. Na tej podstawie wyróżnia się m.in. zapisy:
- pojedyncze – jednostronne ujęcie (nie jest standardem dla pełnej księgowości i nie opisuje typowej dekretacji operacji gospodarczej),
- powtórzone – techniczny wariant powtórzenia zapisu (nie wynika z samej konstrukcji korespondencji kont w dekretacji),
- podwójne proste – gdy jest dokładnie jedno konto po stronie Wn i dokładnie jedno konto po stronie Ma (układ 1:1),
- podwójne złożone – gdy po jednej stronie jest jedno konto, a po drugiej stronie występuje kilka kont (układ 1:n lub n:1).
Rozdzielnik kosztów z natury rzeczy służy do podziału (alokacji) kosztów na różne miejsca powstawania kosztów, nośniki kosztów lub konta analityczne. Taki podział zwykle powoduje, że:
- jedna pozycja zbiorcza (np. konto rozliczeniowe lub konto zbierające koszty) jest przeciwstawiana wielu zapisom wynikającym z rozdziału, albo
- wiele pozycji kosztów jest łączonych i ujmowanych przeciwko jednej pozycji rozliczeniowej.
To właśnie spełnia definicję zapisu podwójnego złożonego – nie chodzi o to, że zapis jest "bardziej skomplikowany", tylko o liczbę kont po stronie przeciwstawnej w dekretacji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "Zapis podwójny prosty" dotyczy wyłącznie korespondencji 1:1. Jeśli rozdzielnik rozbija kwotę na kilka kont, nie jest to zapis prosty.
- "Zapis pojedynczy" nie opisuje prawidłowego ujęcia typowej operacji w systemie podwójnego zapisu; w dekretacji kosztów standardowo występują co najmniej dwa konta (Wn/Ma).
- "Zapis powtórzony" nie jest właściwym określeniem rodzaju korespondencji kont (prosty/złożony), tylko sugeruje mechaniczne powielanie zapisu, co nie wynika z istoty rozdzielnika kosztów.
Wskazówka egzaminacyjna: aby rozpoznać zapis złożony, policz liczbę kont po stronie Wn oraz po stronie Ma w całej dekretacji. Jeśli po którejś stronie występuje więcej niż jedno konto – jest to zapis złożony.
