KWALIFIKACJA MOD6 - STYCZEŃ 2015

PYTANIE NR 18.
Która ze snowarek wchodzi w skład zespołu w tkalni, wytwarzającego jednokolorową tkaninę bawełnianą?
Ilustracja przedstawia schemat technologiczny procesu produkcji tkaniny bawełnianej w tkalni.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tkalni wytwarzającej jednokolorową tkaninę bawełnianą osnowę zwykle przygotowuje się pod dalsze klejenie. Do snucia osnów bawełnianych (i lnianych), zwłaszcza przeznaczonych do klejenia w klejarce, stosuje się snowarkę zespołową. Dlatego ta odpowiedź jest właściwa.

Pełne wyjaśnienie:

Snowarka służy do przygotowania osnowy tkackiej w oddziale przygotowawczym tkalni. W procesie snucia jednocześnie odwijane są nitki z wielu szpulek przędzy na ramie natykowej i nawijane na wał, aby uzyskać osnowę o wymaganej długości i parametrach.

W przypadku jednokolorowej tkaniny bawełnianej typowym rozwiązaniem jest przygotowanie osnowy w sposób umożliwiający jej dalszą obróbkę, w tym klejenie osnowy w klejarce (zwiększenie odporności nitek na tarcie i zrywanie w kolejnych etapach). Do takich osnów przeznaczonych do klejenia stosuje się snowarkę zespołową, która jest przewidziana właśnie do osnów bawełnianych i lnianych oraz pracy metodą dwuetapową (nawijanie na wałki zespołowe i łączenie/klejenie w dalszym ciągu).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Snowarka taśmowa – jest kojarzona z innymi zastosowaniami w tkactwie (np. innymi asortymentami przędz i osnów). W kontekście standardowego przygotowania osnowy bawełnianej do klejenia nie jest typowym wyborem.
  • Snowarka sekcyjna – służy do innej organizacji snucia (sekcje) i bywa wykorzystywana w innych obszarach wytwarzania (np. przy specyficznych wyrobach), a nie jako podstawowa maszyna do przygotowania osnów bawełnianych do klejenia w typowym ciągu tkalni.
  • Snowarka automatyczna – określenie dotyczy stopnia automatyzacji, a nie kluczowego typu technologicznego (taśmowa/zespołowa/sekcyjna). Samo "automatyczna" nie przesądza, czy jest to właściwa maszyna do osnowy bawełnianej w tym ciągu.

Praktycznie, w ciągu technologicznym przygotowania osnowy do tkania bawełny jednokolorowej snowarka zespołowa znajduje się przed klejarką, a następnie osnowa trafia do wiązania i dalszych operacji prowadzących do pracy na krośnie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Snowarka to maszyna przygotowująca osnowę tkacką. W procesie snucia jednocześnie odwijane są nitki z wielu szpulek przędzy i nawijane na wał, aby uzyskać osnowę o wymaganej długości i parametrach do dalszych operacji (np. klejenia i tkania na krośnie).
Snucie polega na równoczesnym odwijaniu nitek z dużej liczby szpulek umieszczonych na ramie natykowej oraz nawijaniu ich na wał. Celem jest uformowanie uporządkowanej osnowy o jednakowej długości nitek, gotowej do dalszych etapów przygotowania i pracy na krośnie.
W produkcji jednokolorowych tkanin bawełnianych osnowa jest zwykle przygotowywana do klejenia. Snowarka zespołowa jest przeznaczona do osnów bawełnianych i lnianych oraz dobrze wpisuje się w typowy ciąg: snucie → klejarka → dalsze przygotowanie → krosno.
W podstawowym podziale wyróżnia się snowarki: taśmowe, zespołowe i sekcyjne. Różnią się typowym zastosowaniem i sposobem organizacji snucia osnowy, co wpływa na to, do jakich surowców i wyrobów najczęściej się je dobiera.
W praktyce pewne rozwiązania mogą być stosowane szerzej, ale w pytaniach egzaminacyjnych kluczowe jest typowe zastosowanie. Dla jednokolorowej tkaniny bawełnianej, gdzie osnowa jest przygotowywana do klejenia, standardowo wskazuje się snowarkę zespołową.
Oznacza to, że po snuciu osnowa trafi do klejarki, gdzie jest pokrywana środkiem klejącym (apreturą). Zwiększa to odporność nitek na tarcie i zrywanie w kolejnych etapach przygotowania i podczas tkania na krośnie, szczególnie przy dużych prędkościach.
W typowym przygotowaniu osnowy do tkania (np. tkanin bawełnianych jednokolorowych) snowarka znajduje się przed klejarką: najpierw przygotowuje się osnowę przez snucie, a następnie osnowa jest klejona i dalej przygotowywana (np. wiązanie osnów, nakładanie lamelek) przed pracą na krośnie.
"Automatyczna" opisuje poziom automatyzacji, a nie typ technologiczny snowarki istotny dla doboru do osnowy (np. zespołowa/taśmowa/sekcyjna). Na egzaminie trzeba rozpoznać właściwy typ wynikający z surowca i dalszych operacji, a nie "nowoczesność" maszyny.
Najczęstszy błąd to traktowanie obu maszyn jako równoważnych, bo obie występują w tkactwie. Warto zapamiętać skojarzenie: bawełna i klejenie osnowy częściej prowadzą do wyboru snowarki zespołowej, szczególnie w produkcji jednokolorowej.
Ucz się "łańcuchami procesu": od przewijania przędzy, przez przygotowanie osnowy (snucie), potem klejenie, wiązanie i dopiero krosno. Pomaga też tabela porównawcza maszyn (co przygotowują, dla jakich surowców, co jest etapem następnym) oraz rozwiązywanie testów z typowych zastosowań.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 46% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że w tkalni wytwarzającej jednokolorową tkaninę bawełnianą osnowę zwykle przygotowuje się pod dalsze klejenie.

Źródła:

  • Kontekst zadania (dostarczony w treści): "PODSTAWA TEORETYCZNA / SZCZEGÓŁY MERYTORYCZNE" – opis typów snowarek i ich zastosowań (taśmowa, zespołowa, sekcyjna) oraz powiązanie z klejeniem osnowy.

Materiały:

  • Podręczniki/opracowania z technologii przygotowania osnowy i tkactwa (dział: snucie, klejenie osnowy)
  • Instrukcje stanowiskowe i DTR dotyczące snowarek oraz klejarek stosowanych w zakładzie
  • Schematy ciągów technologicznych przygotowania osnowy i wątku w tkalni (materiały dydaktyczne)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego