W niwelacji trasy drogowej (profil podłużny) pomiar ma charakter liniowy: wyznacza się wysokości kolejnych punktów leżących wzdłuż osi trasy, zwykle w powiązaniu z kilometrażem. Z tego powodu dziennik pomiarowy musi umożliwiać konsekwentny zapis sekwencji stanowisk i celowych oraz obliczenie wysokości punktów pośrednich i zwrotnych.
Właściwy dziennik dla takiego zadania zawiera typowe pola dla niwelacji geometrycznej trasy, m.in.:
- identyfikację punktu/stanowiska (np. reper, punkt zwrotny, punkt pośredni),
- odczyt wstecz (na punkt o znanej wysokości lub wyznaczony punkt zwrotny),
- odczyt w przód (na kolejny punkt),
- miejsce na wyliczenie wysokości instrumentu i wysokości punktów (lub równoważne rubryki do różnic wysokości),
- informację porządkującą przebieg trasy (np. numeracja/kolejność, często także kilometraż).
Odpowiedź "Dziennika 2" jest poprawna, ponieważ odpowiada dziennikowi dedykowanemu do niwelacji trasy, czyli zapisu kolejnych punktów wzdłuż odcinka drogi.
Pozostałe dzienniki są nieprawidłowe wtedy, gdy ich układ rubryk odpowiada innemu celowi: np. niwelacji powierzchniowej (siatka punktów), innemu typowi pomiaru lub formularzowi, który nie zapewnia logicznego zapisu ciągu wstecz–w przód i obliczeń wysokości wzdłuż profilu. Typowym błędem jest wybór dziennika "na wygląd", bez sprawdzenia, czy umożliwia pełny zapis i kontrolę obliczeń dla niwelacji liniowej.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem dziennika sprawdź, czy formularz ma rubryki pozwalające odtworzyć cały tok obliczeń wysokości oraz czy porządkuje punkty zgodnie z przebiegiem trasy.
