Nakiełek to stożkowe zagłębienie wykonywane najczęściej na czole wału. Jego zadaniem jest zapewnienie dokładnego centrowania i stabilnego oparcia pod kło podczas obróbki, np. przy toczeniu międzycentrowym. Dzięki temu można zachować współosiowość i ograniczyć ryzyko bicia oraz przesunięcia osi w trakcie obróbki.
Właściwym narzędziem do wykonania nakiełka jest nawiertak. Jest to narzędzie dedykowane do nawiercania: ma zwykle konstrukcję dwustopniową, czyli krótką, sztywną część prowadzącą (ustalającą miejsce rozpoczęcia skrawania) oraz część stożkową, która formuje właściwy kształt gniazda. Taka budowa ułatwia zachowanie osiowości i ogranicza "uciekanie" narzędzia na powierzchni czołowej.
Odpowiedź "wiertło" jest błędna, ponieważ standardowe wiertło wykonuje przede wszystkim otwór cylindryczny. Nie tworzy od razu prawidłowego stożkowego gniazda pod kło, a dodatkowo przy rozpoczynaniu wiercenia na płaskiej powierzchni może łatwiej się ślizgać i powodować odchylenie osi.
Odpowiedzi "pogłębiacz czołowy" oraz "pogłębiacz stożkowy" także są niepoprawne, bo pogłębiacze służą do powiększania lub kształtowania istniejących otworów (np. pod łeb śruby, fazę lub stożkowe gniazdo), a nie do wykonywania typowego nakiełka od zera. Pogłębiacz nie zastępuje nawiertaka, ponieważ nie ma tej samej funkcji prowadzenia i nie jest standardowym narzędziem do operacji nawiercania pod kły.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "nakiełek" i "wał" (szczególnie w kontekście toczenia międzycentrowego), automatycznie rozważ nawiertak jako narzędzie pierwszego wyboru.