Sprawdzenie ciągłości przewodu polega na potwierdzeniu, że między dwoma punktami istnieje połączenie elektryczne i że opór tego połączenia jest mały. Do takiego testu używa się omomierza (w praktyce często multimetru ustawionego na pomiar rezystancji w omach lub na funkcję "testu ciągłości"). Jeśli przewód jest przerwany, przyrząd pokaże bardzo dużą rezystancję albo brak wskazania; gdy przewód jest ciągły, rezystancja będzie niska.
Odpowiedź "omomierza" jest poprawna, bo omomierz jest przeznaczony do pomiaru rezystancji, a ciągłość weryfikuje się właśnie przez sprawdzenie, czy rezystancja toru jest bliska zeru (w granicach typowych dla danego przewodu i połączeń).
Pozostałe przyrządy nie są właściwe do tego zadania:
- "Watomierza" używa się do pomiaru mocy. Nie służy on do oceny, czy przewód jest przerwany, tylko do określenia, ile mocy pobiera odbiornik.
- "Amperomierza" używa się do pomiaru natężenia prądu. Sam pomiar prądu nie jest standardową metodą sprawdzania ciągłości, bo wymaga zamknięcia obwodu i doboru źródła zasilania; dodatkowo łatwo o błąd metody lub ryzyko nieprawidłowego podłączenia.
- "Megaomomierza" używa się do pomiaru rezystancji izolacji (zwykle przy użyciu podwyższonego napięcia probierczego). To inny rodzaj testu: sprawdza, czy izolacja nie ma upływności, a nie czy przewód ma ciągłość roboczą. Zastosowanie megaomomierza do zwykłej ciągłości jest nieadekwatne i może być niewłaściwe dla niektórych elementów instalacji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "ciągłość przewodu", najczęściej szukasz pomiaru rezystancji (Ω) lub funkcji "buzzer" w multimetrze, a nie pomiaru prądu (A), mocy (W) ani izolacji (MΩ).
