Gęstość optyczna w poligrafii opisuje, jak silnie materiał tłumi światło. Kluczowe jest rozróżnienie, w jaki sposób światło oddziałuje z badanym obiektem:
- Pomiar transmisyjny (w świetle przechodzącym) stosuje się dla materiałów przezroczystych, takich jak filmy/diapozytywy i inne materiały kopiowe, przez które światło przechodzi.
- Pomiar refleksyjny (w świetle odbitym) dotyczy materiałów nieprzezroczystych, np. papieru i wydruków, gdzie oceniana jest ilość światła odbitego od powierzchni.
Dlatego do oceny gęstości optycznej diapozytywowych form kopiowych właściwy jest densytometr transmisyjny, ponieważ mierzy on osłabienie światła po przejściu przez materiał.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Kalibrator – to ogólna nazwa narzędzia do wzorcowania/ustawiania urządzeń; nie jest to przyrząd przeznaczony do bezpośredniego pomiaru gęstości optycznej diapozytywu.
- Densytometr refleksyjny – jest właściwy do kontroli gęstości na wydrukach i innych powierzchniach odbijających, a nie do filmów przezroczystych.
- Lupa – umożliwia ocenę wizualną szczegółów (np. rastrowania, zanieczyszczeń), ale nie daje liczbowej wartości gęstości optycznej; nie zastępuje pomiaru densytometrycznego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się informacja, że obiekt jest "diapozytywowy/filmowy/przezroczysty", szukaj narzędzi działających w transmisji. Gdy jest mowa o "wydruku/papierze", zwykle chodzi o refleksję.