Modelowanie spódnicy rozkloszowanej przedstawianą często metodą polega na tym, że punktem wyjścia jest forma spódnicy podstawowej. Z tej formy wykonuje się czynności, które mają doprowadzić do uzyskania większego obwodu dołu, przy zachowaniu dopasowania w talii i biodrach.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Wykreślenia linii karczka.", ponieważ karczek jest dodatkowym elementem konstrukcyjnym spódnicy (oddzielnym pasem/odcinkiem góry spódnicy), który projektuje się wtedy, gdy fason przewiduje spódnicę z karczkiem. Samo rozkloszowanie, zwłaszcza uzyskiwane przez pracę na zaszewkach i rozsuwanie/rozprowadzanie nadmiaru, nie wymaga wyznaczania linii karczka, jeśli model nie zakłada tego elementu.
Pozostałe czynności są typowe dla takiego modelowania:
- "Poszerzenia dołu spódnicy na bokach." – rozkloszowanie oznacza zwiększenie obwodu dołu; w praktyce rozszerzenie rozprowadza się na wybranych liniach, a efekt widoczny jest m.in. na bokach i w dolnej krawędzi.
- "Zamknięcia zaszewek dopasowujących." – zamknięcie zaszewek (w całości lub częściowo) jest klasycznym sposobem przeniesienia dopasowania w talii na dodatkową objętość/klosz w dole.
- "Przygotowania form spódnicy podstawowej." – bez formy bazowej trudno wykonać poprawne modelowanie; przygotowanie przodu i tyłu oraz kontrola linii konstrukcyjnych to standardowy etap pracy konstruktorskiej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się element typu "karczek", "karczek odcinany", "koło/klin" itp., najpierw ustal, czy jest to element fasonu (dodatkowa część spódnicy), czy czynność technologiczna/modelarska wynikająca z wybranej metody rozkloszowania. To pomaga uniknąć mieszania pojęć i metod.
