Modelowanie spódnicy rozkloszowanej pokazane na schemacie odpowiada typowej metodzie przeniesienia (zamknięcia) zaszewek talii. Punkt wyjścia stanowi forma podstawowa spódnicy z zaszewkami dopasowującymi, dzięki którym spódnica leży w talii i na biodrach.
W tej metodzie wykonuje się cięcia od dolnej krawędzi do wierzchołków zaszewek (punktów konstrukcyjnych). Następnie części formy są rozsuwane wachlarzowo. Taki zabieg ma dwa skutki jednocześnie:
- zamyka zaszewki dopasowujące w talii (czyli znika ich "rozwarcie" w pasie),
- powoduje poszerzenie dołu spódnicy, co daje efekt kloszowania.
Dlatego czynności typu przygotowanie formy spódnicy podstawowej, zamknięcie zaszewek i poszerzenie dołu na bokach są naturalnymi elementami procesu i są widoczne/logicznie wynikają z konstrukcji.
Nie jest natomiast wykonywana czynność wykreślenia linii karczka. Karczek oznacza poziome odcięcie górnej części spódnicy (oddzielny element), wymagające dodatkowej linii cięcia i dalszego podziału formy. Na schemacie występuje jedynie linia bioder jako linia pomocnicza, a nie cięcie konstrukcyjne tworzące karczek. Częstym błędem jest właśnie utożsamianie każdej poziomej linii na formie z linią karczka.
Podsumowanie: w tej metodzie rozkloszowanie uzyskuje się przez rozcięcie i rozsunięcie formy oraz zamknięcie zaszewek, bez wprowadzania odcięcia karczka.
