Oprogramowanie typu CAM (Computer-Aided Manufacturing) jest wykorzystywane przede wszystkim do programowania procesu obróbki/wytwarzania na maszynach na podstawie modelu (najczęściej z CAD). Typowe zadania CAM to:
- wybór strategii obróbki i parametrów (narzędzie, posuw, prędkość, głębokość skrawania),
- wyznaczenie i edycja ścieżek narzędzia (toolpath),
- symulacja obróbki w środowisku wirtualnym (weryfikacja kolizji, podgląd ubytku materiału),
- wygenerowanie kodu dla obrabiarki CNC poprzez postprocesor (kod NC/G-code zależny od sterowania).
Dlatego czynności takie jak "symulowania obróbki obiektu w wirtualnym środowisku" oraz "wygenerowania kodu dla obrabiarki CNC" są naturalnie związane z CAM.
Również przygotowanie instrukcji dla urządzeń wytwarzania (np. plików/komend wynikowych) może występować w narzędziach z obszaru CAM/CAx, zależnie od tego, jak zdefiniujemy "Rapid Prototyping" i jakie moduły posiada dany system. W praktyce część rozwiązań obsługuje zarówno obróbkę ubytkową, jak i wybrane procesy przyrostowe.
Natomiast "opracowanie dokumentacji technologicznej wyrobu" (np. marszruta, karta operacji, komplet dokumentów procesowych dla organizacji produkcji) to zwykle obszar planowania technologii i organizacji wytwarzania, często realizowany w narzędziach klasy CAPP/PLM/ERP lub w odrębnych procedurach zakładowych. CAM może generować raporty z obróbki (np. listę narzędzi), ale nie jest to tożsame z pełną dokumentacją technologiczną wyrobu. Dlatego ta czynność jest uznawana za taką, której nie wykonuje się w typowym oprogramowaniu CAM.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz odpowiedzi związane z kodem NC, postprocesorem i symulacją – to niemal zawsze obszar CAM. Hasła typu "dokumentacja technologiczna wyrobu", "marszruta", "plan procesu" częściej dotyczą organizacji procesu i dokumentów dla ludzi/systemów produkcyjnych, a nie bezpośredniego programowania ścieżek narzędzia.
