W praktyce spotyka się dwa sposoby oznaczania ograniczników przepięć: nowsze Typ 1/2/3 oraz starsze, instalatorskie klasy B/C/D. Klasa D odpowiada Typowi 3, czyli trzeciemu (końcowemu) stopniowi ochrony, stosowanemu najbliżej chronionego odbiornika.
Na rysunku widać element przeznaczony do montażu podtynkowego (metalowa ramka montażowa jak w osprzęcie podtynkowym) oraz wskaźnik stanu z opisem "GREEN -> OK" i "RED -> Replace". Taka konstrukcja jest typowa dla ograniczników Typ 3/klasy D, które mają chronić konkretne urządzenie (np. elektronikę, automatykę) przed przepięciami resztkowymi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Klasa B (Typ 1) to pierwszy stopień ochrony, zwykle w rozdzielnicy głównej, przeznaczony do odprowadzania dużych prądów udarowych. Ma inną formę (aparaty modułowe do rozdzielnic) i inne zadanie.
- Klasa C (Typ 2) to drugi stopień ochrony, najczęściej w rozdzielnicach/podrozdzielnicach, redukujący przepięcia do poziomu bezpieczniejszego dla instalacji. Również typowo występuje jako aparat montowany w rozdzielnicy.
- Klasa A nie jest standardowym, powszechnym oznaczeniem stopnia ochrony SPD w tym ujęciu (w praktyce używa się głównie B/C/D).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz ogranicznik w formie osprzętu podtynkowego lub wtyczkowego, myśl o Typie 3 / klasie D. Jeśli aparat jest modułowy do rozdzielnicy, to zwykle Typ 1 lub Typ 2 (klasa B lub C).
