Dieta lekkostrawna ma na celu zmniejszenie obciążenia przewodu pokarmowego. W praktyce kucharskiej oznacza to przede wszystkim ograniczanie technik i składników, które spowalniają trawienie lub nasilają dolegliwości: smażenia, dużej ilości tłuszczu, ciężkich zasmażek, ostrych przypraw i bardzo "treściwych" zagęstników.
Odpowiedź "Ziemniaczanej z zasmażką." jest właściwa, ponieważ zasmażka to klasyczny sposób zagęszczania oparty na podsmażaniu mąki w tłuszczu. Taki dodatek zwykle podnosi zawartość tłuszczu oraz wprowadza element smażony, co obniża lekkostrawność potrawy. W dietach lekkostrawnych częściej wybiera się zagęszczanie przez: rozdrobnione warzywa, puree, blendowanie, ewentualnie niewielką ilość zawiesiny mąki dodanej bez wcześniejszego smażenia (zależnie od zaleceń).
Pozostałe propozycje mogą być postrzegane jako lżejsze w typowym ujęciu diety lekkostrawnej:
- "Jagodowej czystej." – zupa owocowa bez zasmażki i bez smażonych dodatków bywa lekka, o ile nie jest bardzo słodka i nie zawiera ciężkich dodatków.
- "Kremu pomidorowego." – zupa-krem nie musi być ciężkostrawna; decyduje sposób przygotowania (np. bez zasmażki, bez dużej ilości śmietany i bez smażenia warzyw).
- "Kleiku na mleku." – kleiki są tradycyjnie kojarzone z żywieniem oszczędzającym. Trzeba jednak pamiętać, że tolerancja mleka jest indywidualna; w części zaleceń klinicznych dobór nabiału zależy od stanu pacjenta.
Na egzaminie warto zapamiętać praktyczną regułę: zasmażka = smażony tłuszcz + mąka, czyli sygnał, że danie może być trudniejsze do strawienia. Dlatego w menu lekkostrawnym preferuj zupy gotowane, klarowne lub przecierane, ale bez smażonych zagęstników.