KWALIFIKACJA MED5 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 12.
Który audiogram jest charakterystyczny dla urazu akustycznego?
Ilustracja przedstawia cztery audiogramy oznaczone literami A, B, C i D, które są wykresami przedstawiającymi poziom ubytku
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Uraz akustyczny daje typowo obraz ubytku odbiorczego, najbardziej zaznaczonego w zakresie wysokich częstotliwości (często jako "wcięcie" w okolicy kilku kHz), bez istotnej przerwy powietrzno‑kostnej. Taki kształt krzywej odróżnia go od ubytku przewodzeniowego i presbyakuzy.

Pełne wyjaśnienie:

Uraz akustyczny (uszkodzenie narządu słuchu przez silny bodziec dźwiękowy) w audiometrii tonalnej jest kojarzony przede wszystkim z uby tkiem słuchu typu odbiorczego. Oznacza to, że progi słyszenia są podwyższone dla przewodnictwa powietrznego, a przewodnictwo kostne nie tworzy typowej, szerokiej przerwy powietrzno‑kostnej charakterystycznej dla ubytków przewodzeniowych.

Kluczową cechą rozpoznawczą jest nasilenie ubytku w zakresie wysokich częstotliwości. W praktyce klinicznej często obserwuje się wyraźniejszy spadek progów w okolicach kilku kHz (często opisywany jako "wcięcie" w zakresie wysokich częstotliwości). Wynika to z podatności określonych struktur ślimaka na uraz dźwiękowy oraz z charakterystyki przenoszenia energii akustycznej w uchu wewnętrznym.

  • Dlaczego ta odpowiedź jest prawidłowa? Ponieważ przedstawia audiogram zgodny z obrazem uszkodzenia odbiorczego z dominującym pogorszeniem w wyższych częstotliwościach, typowym dla urazu/ekspozycji na hałas.
  • Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Najczęściej błędne warianty pokazują: (1) ubytek przewodzeniowy z wyraźną przerwą powietrzno‑kostną, (2) równomierny, płaski ubytek w całym paśmie, (3) łagodny, stopniowy spadek z wiekiem (presbyakuza) bez charakterystycznego "dołka" w zakresie kilku kHz.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź, czy krzywa sugeruje przerwę powietrzno‑kostną (to kieruje w stronę przewodzeniowego), a dopiero potem oceń, czy ubytek jest selektywny w wysokich częstotliwościach. To zwykle najszybsza droga do rozróżnienia typowych wzorców.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Uraz akustyczny to uszkodzenie narządu słuchu spowodowane silnym dźwiękiem (np. wystrzał, wybuch, bardzo głośna muzyka). Skutkiem bywa nagłe pogorszenie słuchu, szumy uszne i nadwrażliwość na dźwięki. W badaniach często widoczny jest ubytek typu odbiorczego.
Najczęściej jest to audiogram z pogorszeniem progów w wyższych częstotliwościach, często bardziej zaznaczonym w okolicy kilku kHz. Zwykle nie obserwuje się dużej przerwy powietrzno‑kostnej, bo problem dotyczy głównie ucha wewnętrznego (mechanizm odbiorczy).
Wysokie częstotliwości są często bardziej wrażliwe na uraz, ponieważ określone obszary ślimaka i komórki słuchowe mogą ulegać przeciążeniu przy silnym bodźcu. Dodatkowo charakterystyka przenoszenia energii dźwięku w uchu sprzyja większemu obciążeniu wybranych zakresów częstotliwości.
Zwykle nie. Przerwa powietrzno‑kostna jest typowa dla ubytku przewodzeniowego (ucho zewnętrzne/środkowe). Uraz akustyczny najczęściej powoduje uszkodzenie odbiorcze (ucho wewnętrzne), więc przewodnictwo powietrzne i kostne pogarszają się w podobnym stopniu, bez wyraźnej luki.
Presbyakuza zwykle daje stopniowy, narastający spadek słuchu w wysokich częstotliwościach wraz z wiekiem. W urazie/ekspozycji na hałas częściej szuka się bardziej selektywnego pogorszenia w określonym paśmie wysokich częstotliwości. W praktyce ważny jest też wywiad: nagłość i okoliczności.
Pomocne mogą być badania obiektywne (np. emisje otoakustyczne) oraz ocena impedancji akustycznej, zależnie od sytuacji klinicznej. Dobór badań zależy od objawów i czasu od ekspozycji. W razie nagłego pogorszenia słuchu kluczowa jest szybka konsultacja lekarska.
Gdy wystąpi nagłe pogorszenie słuchu, silne lub nowe szumy uszne, uczucie zatkania, ból, zawroty głowy albo jednostronne objawy. W takiej sytuacji nie należy czekać na "samo przejdzie", bo wczesna diagnostyka i leczenie mogą mieć znaczenie dla rokowania.
Nie zawsze. Część zmian może mieć charakter przejściowy, a u niektórych osób ubytek utrwala się. Decyzja o protezowaniu zależy od wyniku badań, stabilności progów, trudności komunikacyjnych i oczekiwań pacjenta. Protetyk słuchu ocenia korzyści i dopasowuje rozwiązanie do profilu ubytku.
Typowe błędy to: pomijanie oceny przerwy powietrzno‑kostnej, mylenie osi (Hz vs dB HL), wybieranie odpowiedzi "na oko" bez sprawdzenia, w jakim paśmie jest największy ubytek, oraz ignorowanie tego, czy spadek jest selektywny czy stopniowy. Pomaga stała kolejność analizy.
Stosuj prosty schemat: (1) sprawdź, czy jest przerwa powietrzno‑kostna (przewodzeniowy vs odbiorczy), (2) oceń, czy ubytek jest symetryczny, (3) zobacz, w jakich częstotliwościach jest największy spadek, (4) dopasuj do typowych wzorców (hałas, wiek, przewodzeniowy).
info

Statystycznie 52% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że uraz akustyczny daje typowo obraz ubytku odbiorczego, najbardziej zaznaczonego w zakresie wysokich częstotliwości (często jako "wcięcie" w okolicy kilku kHz), bez istotnej przerwy powietrzno‑kostnej.

Materiały:

  • Podręcznik/atlas z przykładami audiogramów w typowych schorzeniach (materiały szkolne z audiometrii)
  • Materiały dydaktyczne z interpretacji audiogramu tonalnego (schematy powietrze–kość, typy krzywych)
  • Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych z audiologii klinicznej

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego