Audiometria tonalna służy do wyznaczania progów słyszenia dla różnych częstotliwości. Żeby wynik był wiarygodny, fala dźwiękowa musi dotrzeć do błony bębenkowej (w badaniach przewodnictwa powietrznego) oraz układ przewodzący dźwięk nie może być sztucznie "zamknięty" przez przeszkodę w przewodzie słuchowym zewnętrznym.
Odpowiedź "korek woszczynowy" jest poprawna, ponieważ korek stanowi mechaniczną niedrożność przewodu słuchowego. W takiej sytuacji audiometria tonalna da wynik zniekształcony: progi mogą być podwyższone nie dlatego, że pacjent ma rzeczywisty ubytek słuchu, lecz dlatego, że dźwięk nie dociera prawidłowo do błony bębenkowej. Klinicznie jest to więc badanie niezasadne do czasu usunięcia korka (lub udrożnienia przewodu inną metodą).
Pozostałe odpowiedzi opisują patologie, które są istotne medycznie i zwykle wymagają konsultacji oraz leczenia laryngologicznego, ale sama audiometria może być w nich przydatna diagnostycznie:
- "perforację błony bębenkowej" – perforacja może powodować niedosłuch przewodzeniowy; audiometria pomaga udokumentować typ i stopień ubytku słuchu oraz stan wyjściowy do dalszego leczenia.
- "stan zapalny ucha środkowego" – w zapaleniu może występować pogorszenie słuchu (np. przez wysięk); pomiar progów pozwala ocenić skalę problemu i monitorować zmiany w czasie.
- "perlak w przewodzie słuchowym zewnętrznym" – to poważna patologia wymagająca pilnej diagnostyki specjalistycznej; audiometria może dostarczyć informacji o konsekwencjach słuchowych, nawet jeśli równolegle konieczne jest leczenie przyczynowe.
Kluczowa zasada egzaminacyjna: "nie jest zasadne" w tym kontekście oznacza brak możliwości uzyskania rzetelnego wyniku z powodu przeszkody technicznej, a nie to, że badanie zawsze jest zabronione z powodów medycznych.
