Podczas otoskopii celem manipulacji małżowiną uszną jest wyprostowanie przebiegu przewodu słuchowego zewnętrznego. U osoby dorosłej przewód ma charakter bardziej esowaty, dlatego standardowo odciąga się małżowinę ku górze i ku tyłowi. Taki ruch napina skórę i chrząstkę, "otwiera" światło przewodu oraz ułatwia wprowadzenie wziernika w osi przewodu, co poprawia widoczność i bezpieczeństwo badania.
Odpowiedź "ku górze i ku tyłowi." jest poprawna, ponieważ odpowiada klasycznej technice badania dorosłych i młodzieży. W praktyce ogranicza to ból i zmniejsza ryzyko otarcia ściany przewodu słuchowego zewnętrznego, a także poprawia kontrolę nad kierunkiem wprowadzania otoskopu.
Pozostałe propozycje są błędne z następujących powodów:
- "ku górze i do przodu." – odciągnięcie do przodu nie sprzyja typowemu wyprostowaniu przewodu u dorosłych; może utrudniać ustawienie wziernika oraz pogarszać widoczność.
- "ku dołowi i ku tyłowi." – to skojarzenie bywa wynikiem mylenia techniki dla dzieci z techniką dla dorosłych; kierunek w dół jest charakterystyczny raczej dla młodszych pacjentów.
- "ku dołowi i do przodu." – łączy dwa niekorzystne kierunki i zwykle nie poprawia osi przewodu u dorosłych, przez co może zwiększać dyskomfort i utrudniać ocenę struktur.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj zasadę "dorosły: góra–tył", a "małe dziecko: dół–tył". Na egzaminie pytania często sprawdzają właśnie tę różnicę wynikającą z anatomii przewodu słuchowego w różnych grupach wiekowych.
