Efekt "zamrożenia ruchu" polega na tym, że poruszający się zawodnik lub piłka są zarejestrowani ostro, bez widocznych smug. Kluczowym parametrem jest czas naświetlania (czas migawki): im krótszy, tym mniej czasu obiekt ma na przemieszczenie się w trakcie rejestracji obrazu, a więc tym mniejsze rozmycie ruchu.
Wśród podanych opcji 1/250 s jest najszybszym (najkrótszym) czasem. To dlatego ta wartość jest najlepszym wyborem, gdy celem jest ograniczenie rozmycia w typowych scenach sportowych. W praktyce często używa się nawet krótszych czasów (np. dla bardzo dynamicznych dyscyplin, dłuższych ogniskowych lub ujęć z bliska), ale w ramach tego zestawu odpowiedzi najsensowniejszy jest właśnie najszybszy czas.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są gorsze?
- 1/125 s bywa użyteczny przy wolniejszym ruchu lub gdy akceptujesz lekkie rozmycie, ale przy sporcie często nie zatrzyma dynamicznej akcji (np. sprint, kopnięcie piłki).
- 1/60 s to czas, przy którym w ruchu sportowym bardzo łatwo o smugi na kończynach lub całej sylwetce, zwłaszcza przy dłuższej ogniskowej.
- 1/30 s jest jeszcze dłuższy, więc rozmycie ruchu będzie zwykle wyraźne; taki czas częściej wykorzystuje się świadomie do pokazania dynamiki, a nie do "zamrożenia".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy zamrażania ruchu i w odpowiedziach są różne czasy, zwykle wybiera się najkrótszy (najszybszy) czas. Pamiętaj jednak, że krótszy czas wymaga skompensowania ekspozycji przysłoną i/lub ISO, szczególnie w halach sportowych.
