W fotografii sportowej kluczowym parametrem decydującym o tym, czy ruch będzie "zamrożony", jest czas migawki. Im krótszy czas, tym mniejsza droga, jaką obiekt pokonuje w trakcie naświetlania, a więc tym mniejsze ryzyko rozmycia sylwetki kolarza.
Przysłona (np. f/5,6, f/8, f/16, f/22) wpływa przede wszystkim na:
- ilość światła docierającego do matrycy (razem z czasem i ISO),
- głębię ostrości (mniejsze f, np. f/5,6, to płytsza GO; większe f, np. f/16–f/22, to większa GO).
Jeśli celem jest wyraźny (nieporuszony) kolarz, wybiera się krótki czas, a przysłoną oraz ISO "dopina" ekspozycję. Zestaw f/5,6 i 1/250 s wskazuje na krótszy czas niż 1/125 s, 1/60 s czy 1/30 s, dlatego jest najbardziej ukierunkowany na zamrożenie ruchu.
Dlaczego pozostałe propozycje są gorsze w kontekście zamrożenia ruchu?
- f/16 i 1/60 s: czas 1/60 s jest relatywnie długi dla dynamicznego sportu; rośnie ryzyko rozmycia kolarza.
- f/22 i 1/30 s: bardzo długi czas jak na szybki obiekt; zamrożenie ruchu jest mało prawdopodobne.
- f/8 i 1/125 s: czas krótszy niż 1/60 s, ale nadal dłuższy niż 1/250 s, więc gorzej "tnie" ruch.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "zamrożenie ruchu", najpierw szukaj odpowiedzi z najkrótszym czasem migawki. Dopiero potem oceniaj, czy przysłona jest realistyczna dla warunków i zamierzonej głębi ostrości.
