W wyrobiskach podziemnych obudowa ma zapewnić stateczność i bezpieczne warunki prowadzenia robót. O tym, jak "mocna" i jakiego typu obudowa jest potrzebna, decyduje przede wszystkim zachowanie górotworu, czyli warunki geologiczno-górnicze. W praktyce oznacza to ocenę m.in. rodzaju i jakości skał, ich wytrzymałości, stopnia spękania, występowania zaburzeń tektonicznych, poziomu naprężeń, wpływu wód oraz oddziaływania prowadzonych robót górniczych na otoczenie wyrobiska.
Odpowiedź "Warunki geologiczno-górnicze." jest właściwa, bo to one determinują wielkość i charakter obciążeń działających na obudowę oraz prawdopodobne mechanizmy utraty stateczności (odpryski, obwały, zawały, nadmierne konwergencje). Nawet przy tej samej technologii drążenia, różny górotwór może wymagać zupełnie innego rozwiązania: od lekkiego wzmocnienia po obudowę o dużej nośności i gęstym rozstawie.
"Temperatura w wyrobisku." wpływa głównie na komfort pracy i dobór wentylacji oraz organizację robót, ale co do zasady nie jest parametrem, który przesądza o nośności obudowy. "Nachylenie wyrobiska." może mieć znaczenie organizacyjne (transport, odpływ wody), lecz nie jest czynnikiem podstawowym w sensie mechaniki górotworu. "System drążenia." (dobór technologii urabiania i postępu) może modyfikować warunki prowadzenia robót, ale jest wtórny wobec tego, w jakim górotworze drążymy — to górotwór wyznacza wymagania i ograniczenia dla obudowy.
Na egzaminie warto pamiętać regułę: obudowę dobiera się do górotworu, a dopiero potem dostosowuje technologię i organizację robót do przyjętego zabezpieczenia.
