KWALIFIKACJA MEC5 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 36.
Który fragment programu (tryb absolutny) wykona nacięcie rowka na tokarce CNC: w położeniu Z=10…13 (szerokość 3 mm), ze średnicy X50 do dna rowka X46, jeśli punkt S (prawy wierzchołek narzędzia) ma być ustawiony na prawej krawędzi rowka (Z=13)?
Rysunek techniczny przedstawia schemat obróbki tokarskiej wałka w układzie współrzędnych X-Z.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rowkowanie na tokarce wykonuje się ruchem roboczym w osi X (poprzecznie), bo trzeba zejść ze średnicy X50 do dna X46. Pozycja w osi Z wyznacza krawędź/szerokość rowka: przy punkcie S na prawej krawędzi należy dojechać do Z=13, wykonać wejście w X i odjechać w bezpieczne miejsce.

Pełne wyjaśnienie:

W układzie tokarki CNC oś Z leży wzdłuż osi wałka (w prawo od czoła z PZPO), a oś X jest poprzeczna i w programie najczęściej podawana jako średnica. Rowek opisany w zadaniu ma średnicę zewnętrzną X50 oraz średnicę dna X46, więc skrawanie polega na zejściu narzędzia promieniowo (czyli programowo w osi X).

Dlatego poprawny fragment musi zawierać:

  • Dojazd szybki do miejsca rozpoczęcia: ustawienie narzędzia na średnicy zewnętrznej oraz na właściwej współrzędnej Z.
  • Ruch roboczy G1 w osi X z posuwem F, aby wykonać nacięcie do dna rowka (X46).
  • Odjazd (najczęściej powrót na X50 i wyjazd w Z), żeby nie przetrzeć ścian rowka podczas przejazdu.

Odpowiedź 'G0 X50 Z13; G1 X46 F0.2; G0 X50; G0 Z10;' spełnia te warunki: dojeżdża na prawą krawędź rowka (Z=13, zgodnie z warunkiem ustawienia punktu S), wykonuje skrawanie w osi X do X46 i odjeżdża w bezpieczną pozycję.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne:

  • Wariant z ruchem G1 Z10 F0.2 przy stałym X50 realizuje posuw wzdłużny po powierzchni zewnętrznej (toczenie wzdłużne), a nie wejście w materiał do dna rowka. To typowe pomylenie osi przy rowkowaniu.
  • Wariant zaczynający od X46 ustawia narzędzie od razu na średnicy dna, co oznacza wejście w materiał bez kontrolowanego skrawania od X50 do X46 (logika ruchu jest odwrócona i technologicznie niepoprawna dla nacięcia).
  • Wariant z dojazdem na Z=10 wykonuje nacięcie na lewej krawędzi, mimo że warunek zadania wymaga ustawienia punktu S na prawej krawędzi (Z=13). To błąd interpretacji geometrii narzędzia i położenia punktu wierzchołka.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz w zadaniu rowek i zmianę średnicy (np. X50 → X46), sprawdź, czy w programie skrawanie jest realizowane komendą G1 X.... Ruch G1 Z... zwykle oznacza toczenie wzdłużne, a nie samo rowkowanie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Rowkowanie to operacja toczenia polegająca na nacinaniu rowka nożem do rowków. Kluczowe jest, że skrawanie odbywa się ruchem poprzecznym w osi X (zejście ze średnicy zewnętrznej do średnicy dna rowka), a położenie w osi Z wyznacza miejsce i szerokość rowka.
Najprościej po osi ruchu roboczego. Przy rowkowaniu oczekujesz ruchu G1 X... (wejście do dna rowka). Ruch G1 Z... przy stałym X zwykle oznacza toczenie wzdłużne po powierzchni, a nie wykonywanie dna rowka.
W wielu tokarkach CNC współrzędna X jest programowana w trybie średnicowym, czyli X=50 oznacza średnicę φ50. Ułatwia to powiązanie programu z rysunkiem technicznym, gdzie wymiary walcowe najczęściej podaje się jako średnice.
Punkt wierzchołka (tu: prawy wierzchołek) musi być powiązany z krawędzią rowka. Jeśli S ma leżeć na prawej krawędzi, ustawiasz go na współrzędnej Z tej krawędzi (np. Z=13 przy rowku 10…13). Wtedy wejście w X wykona nacięcie w tym miejscu.
G0 to ruch szybki (pozycjonowanie bez skrawania). Używa się go do dojazdu nad miejsce obróbki i do odjazdu po skrawaniu. W praktyce G0 nie powinno prowadzić narzędzia przez materiał, bo nie kontrolujesz wtedy posuwu skrawania.
G1 oznacza ruch roboczy z posuwem, czyli ruch skrawający. Parametr F określa wartość posuwu (zależnie od ustawień: na obrót lub na minutę). Przy rowkowaniu F musi być dobrany do materiału, narzędzia i wymaganej jakości powierzchni.
Najczęściej: (1) pomylenie osi i wykonanie G1 Z... zamiast G1 X..., (2) brak bezpiecznego odjazdu po skrawaniu, (3) niepoprawne powiązanie punktu narzędzia (np. S) z krawędzią rowka, (4) wejście w materiał ruchem szybkim.
Ruch w osi Z służy głównie do ustawienia miejsca rowka (pozycjonowanie na odpowiednią krawędź) oraz ewentualnego rozszerzania rowka na szerokość, jeśli narzędzie jest węższe niż rowek. Samo zejście do dna (X50 → X46) wymaga jednak ruchu w osi X.
Sprawdź, na jaką współrzędną Z narzędzie dojeżdża przed wejściem w materiał oraz dokąd odjeżdża po skrawaniu. Jeśli warunek mówi o prawej krawędzi, to przed ruchem G1 X... powinno być ustawienie Z=13. Dodatkowo przeanalizuj tor narzędzia krok po kroku.
Tak, jeśli szerokość ostrza/narzędzia jest równa szerokości rowka (tu 3 mm). Wtedy jedno ustawienie w osi Z (na odpowiednią krawędź zgodnie z punktem odniesienia narzędzia) i jedno wejście w osi X mogą wykonać nacięcie. Gdy narzędzie jest węższe, potrzebne są dodatkowe przejścia w osi Z.
info

Około 26% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że rowkowanie na tokarce wykonuje się ruchem roboczym w osi X (poprzecznie), bo trzeba zejść ze średnicy X50 do dna X46.

Źródła:

  • ISO 6983 (G-code) — ogólne zasady programowania obrabiarek sterowanych numerycznie (numerical control of machines)
  • PN-ISO 841 — Układy współrzędnych i ruchy osi obrabiarek sterowanych numerycznie (tokarki: osie X/Z, interpretacja kierunków)

Materiały:

  • Podręcznik do programowania tokarek CNC (rozdziały: układ X/Z, G0/G1, rowkowanie)
  • Materiały szkolne/branżowe z przykładami programów rowkowania w trybie absolutnym
  • Instrukcja programowania sterowania używanego w pracowni (np. opis G0/G1 i osi maszyny)

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego