W danych technicznych blach transformatorowych (blach elektrotechnicznych) spotyka się parametr opisujący, ile mocy "zamienia się w ciepło" w materiale rdzenia podczas przemagnesowywania. Ponieważ jest to moc odniesiona do masy próbki/rdzenia, jednostką jest W/kg (waty na kilogram).
Warunki typu 50 Hz oraz indukcja magnetyczna 1 T i 1,5 T są typowymi punktami odniesienia: straty rosną wraz ze wzrostem częstotliwości i indukcji, dlatego zawsze podaje się je dla konkretnych warunków pomiaru. Taki parametr nazywa się w praktyce stratnością lub stratami jednostkowymi rdzenia (często spotyka się też zapis katalogowy w rodzaju P1,0/50 i P1,5/50).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Magnesowalność dotyczy łatwości magnesowania (związanej z przenikalnością i charakterystyką magnesowania), a nie mocy strat. Nie opisuje się jej w W/kg.
- Współczynnik zapełnienia odnosi się do geometrii/udziału materiału w przekroju (np. pakietowania blach) i jest wielkością bezwymiarową lub wyrażaną procentowo, nie w W/kg.
- Odporność na starzenie się opisuje stabilność własności w czasie (np. po obróbce, pracy w temperaturze), ale nie jest parametrem podawanym jako W/kg przy określonych f i B.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się jednocześnie częstotliwość, indukcja oraz jednostka W/kg, niemal zawsze chodzi o straty w rdzeniu (straty w żelazie), a nie o parametry mechaniczne czy geometryczne.
