Izolacja między uzwojeniami transformatora oddziela elektrycznie uzwojenie pierwotne i wtórne, a jednocześnie musi wytrzymać naprężenia elektryczne oraz cieplne. Jej uszkodzenie zwykle oznacza wzrost prądów upływu lub wręcz zwarcie międzyuzwojeniowe.
Skutkiem takiego stanu jest najczęściej przegrzewanie transformatora: rosną straty mocy, pojawiają się lokalne "gorące punkty", a materiał izolacyjny degraduje się jeszcze szybciej. To z kolei może prowadzić do uszkodzeń wtórnych (np. przebicia do rdzenia, pogorszenia parametrów oleju/impregnatu, dymienia), a w skrajnych przypadkach do pożaru.
Równolegle obserwuje się spadek wydajności rozumiany jako pogorszenie parametrów pracy: spada sprawność, zwiększają się straty jałowe/obciążeniowe, a napięcie po stronie wtórnej może być bardziej wrażliwe na obciążenie. Często też zadziałają zabezpieczenia nadprądowe lub różnicowe, co w praktyce objawia się wyłączaniem zasilania.
Opcja "przepięcia w obwodzie" jest mniej jednoznaczna jako skutek bezpośredni, bo przepięcia częściej są przyczyną uszkodzeń izolacji niż konsekwencją. Jednak awarie wewnętrzne i szybkie zmiany prądów/napięć podczas zwarć oraz łączeń mogą wiązać się z zaburzeniami w układzie i stanami przejściowymi, dlatego w ujęciu testowym bywa traktowana jako możliwy skutek towarzyszący.
Właśnie z tego powodu odpowiedź "Wszystkie powyższe" obejmuje typowe konsekwencje eksploatacyjne uszkodzenia izolacji: wzrost strat i temperatury, pogorszenie parametrów oraz potencjalne zaburzenia w obwodzie podczas stanów awaryjnych.
