Kod IP (Ingress Protection) jest oznaczeniem stopnia ochrony obudowy. Stosuje się go m.in. na osprzęcie elektrycznym (gniazda, wtyczki, obudowy urządzeń), aby wskazać, w jakim stopniu obudowa ogranicza:
- dostęp do części niebezpiecznych oraz wnikanie ciał stałych (pierwsza cyfra),
- wnikanie wody (druga cyfra).
W pytaniu symbol IP20 odnosi się więc do klasyfikacji ochrony obudowy, a poprawna odpowiedź wskazuje, że jest to stopień ochrony przed dostępem ciał stałych i wody.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne?
- "Maksymalną temperaturę otoczenia w czasie pracy." – temperatura dopuszczalna jest zwykle podawana w dokumentacji technicznej lub na tabliczce znamionowej, ale nie w postaci kodu IP.
- "Minimalny przekrój przewodów dołączonych do zacisków." – przekroje przewodów (np. w mm²) wynikają z obciążalności prądowej, sposobu ułożenia i wymagań producenta zacisków; kod IP tego nie opisuje.
- "Klasę ochronności przed porażeniem prądem elektrycznym." – klasa ochronności (np. I lub II) dotyczy sposobu zabezpieczenia przed porażeniem (np. uziemienie ochronne, izolacja podwójna), a nie szczelności/ochrony obudowy przed wnikaniem czynników zewnętrznych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz zapis zaczynający się od IP, od razu myśl o ochronie obudowy (ciała stałe + woda). Pozostałe parametry osprzętu elektrycznego są zwykle oznaczane w inny sposób (napięcie, prąd, klasa ochronności, zakres temperatur itd.).
