W sprawach kadrowych, gdy umowa o pracę jest rozwiązywana za porozumieniem stron, kluczowe jest ustalenie, kto zainicjował tę formę zakończenia zatrudnienia. Inicjatorem jest podmiot, który wysłał pierwsze pismo (wniosek/propozycję), a druga strona może na nie odpowiedzieć, przyjmując albo odrzucając propozycję.
W analizowanym piśmie decydujące znaczenie ma sformułowanie typu: "w odpowiedzi na Pani pismo z dnia …". Taki zwrot nie informuje o tym, kto sporządził bieżący dokument (nadawca), tylko wskazuje, że istniało wcześniejsze pismo pochodzące od adresatki/adresata. Oznacza to, że to osoba, której pismo jest przywołane, wystąpiła z wnioskiem, a aktualny dokument jest reakcją na tę inicjatywę.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Maria Kowalska." — ponieważ to jej pismo (wcześniejsze) zostało wskazane jako pismo, na które pracodawca odpowiada.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Monika Pawelec." to osoba podpisująca pismo (np. z upoważnienia). Podpis pod odpowiedzią nie przesądza o złożeniu wniosku jako pierwszego.
- "Aleksander Kwiatkowski" występuje jako nadawca pisma (pracodawca lub reprezentant). Jednak treść pokazuje, że jest to odpowiedź na wcześniejszy wniosek adresatki, a nie inicjatywa pracodawcy.
- "Zakład Fryzjerski "Alex"." to nazwa podmiotu, z którego wychodzi odpowiedź, ale pytanie dotyczy podmiotu, który wystąpił z wnioskiem. Z kontekstu korespondencji wynika, że wniosek złożyła strona, do której kierowana jest odpowiedź.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze szukaj w piśmie zwrotów "w odpowiedzi na…", "w nawiązaniu do…", oraz porównuj daty pism — pomagają ustalić chronologię i stronę inicjującą.
