W odbiornikach światłowodowych nie istnieje jedna "magiczna" wartość mocy optycznej idealna dla wszystkich urządzeń. Punkt pracy dobiera się tak, aby uzyskać dobry odstęp sygnału od szumów (SNR), ale jednocześnie nie doprowadzić do nasycenia toru odbiorczego i wzrostu zniekształceń nieliniowych (harmonicznych i intermodulacyjnych).
Odpowiedź "-10 dBm" jest poprawna w sensie praktycznego, często spotykanego kompromisu dla typowego odbiornika z fotodiodą PIN: jest to poziom na tyle wysoki, by ograniczyć dominację szumów przy bardzo słabych sygnałach, a zarazem na tyle niski, by zmniejszyć ryzyko kompresji wzmocnienia/nasycenia, które pojawia się przy zbyt dużej mocy optycznej.
Dlaczego pozostałe wartości są niekorzystne w takim ujęciu?
- "0 dBm" oznacza moc rzędu 1 mW i w wielu odbiornikach jest już wartością wysoką. Może to powodować wejście w obszar nieliniowy (kompresję, wzrost produktów intermodulacyjnych), co pogarsza jakość mimo pozornie wysokiego poziomu sygnału.
- "5 dBm" oraz "10 dBm" to moce jeszcze wyższe, które z dużym prawdopodobieństwem przekroczą typowy zakres liniowej pracy wejścia optycznego. Skutkiem mogą być silne zniekształcenia i błędy odbioru, a w skrajnych przypadkach ryzyko przeciążenia elementów wejściowych.
W praktyce instalacyjnej w FTTH/RFoG mierzy się moc optyczną miernikiem OPM i porównuje z oknem pracy podanym przez producenta. Gdy moc jest zbyt wysoka, stosuje się tłumiki optyczne; gdy zbyt niska — szuka się przyczyn strat (złącza, spawy, zagięcia, podział w splitterach). Ważna uwaga egzaminacyjna: nie mylić dB (względne) z dBm (bezwzględna moc).
