Na wykresach widać, że sygnał wejściowy %I0.0 jest serią impulsów o różnej szerokości. Kluczowa obserwacja dotyczy %Q0.0: wyjście nie podąża za poziomem %I0.0, tylko przełącza się (0→1 albo 1→0) dokładnie w momentach, gdy %I0.0 zmienia się z 0 na 1 (zbocze narastające). Oznacza to, że logika ma działać jak "toggle" sterowany zboczem.
Aby w LD uzyskać przełączenie wyjścia tylko w chwili zbocza narastającego, typowo potrzebne są dwa elementy:
- Detekcja zbocza narastającego (kontakt impulsowy/one-shot, często oznaczany "P"), aby wygenerować impuls jednoskanowy tylko przy przejściu 0→1.
- Pamięć stanu (np. bit %M oraz ustawianie/zerowanie S/R), aby po impulsie stan został zachowany do następnego zbocza.
Program "D" zawiera styk z oznaczeniem "P" dla %I0.0, więc wykrywa zbocze narastające, a następnie wykorzystuje pamięć (bity %M) i logikę SET/RESET do przełączania i podtrzymania stanu wyjścia %Q0.0. Dzięki temu szerokość impulsu wejściowego nie ma znaczenia: liczy się wyłącznie moment narastania, co zgadza się z wykresem %Q0.0.
Pozostałe schematy nie spełniają tej zależności czasowej:
- Układy oparte wyłącznie o zwykły styk NO %I0.0 bez detekcji zbocza zwykle powodują, że wyjście jest aktywne przez cały czas trwania stanu "1" na wejściu (czyli reaguje na poziom, a nie na zbocze), więc przebieg %Q0.0 byłby "kopią" lub funkcją poziomową %I0.0.
- Układ z detekcją zbocza, ale bez poprawnego podtrzymania (pamięci) nie utrzymałby stanu %Q0.0 między kolejnymi impulsami – wyjście miałoby krótkie impulsy zamiast przełączeń stanu.
- Niepoprawna konfiguracja SET/RESET może powodować jednostronne działanie (np. tylko ustawianie lub tylko zerowanie), co nie da naprzemiennego 0→1→0→1 widocznego na wykresie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na wykresie wyjście zmienia się tylko w punktach zaznaczonych liniami pionowymi odpowiadającymi zboczom wejścia, szukaj w programie elementu "P"/one-shot oraz mechanizmu pamięci (bit %M, przerzutnik S/R) umożliwiającego przełączanie stanu.
