Języki LD (Ladder Diagram) i IL (Instruction List) służą do opisu tej samej logiki sterowania w sterownikach PLC, ale w innej postaci. IL jest zapisem "tekstowym" w formie sekwencji instrukcji, natomiast LD przedstawia zależności jako układ styków i cewek (gałęzie szeregowe i równoległe).
Aby wskazać, który program w LD odpowiada danemu IL, trzeba sprawdzić równoważność funkcjonalną, czyli czy dla tych samych stanów wejść program daje te same stany wyjść oraz tak samo zachowuje się w czasie (np. przy podtrzymaniu). W praktyce oznacza to:
- Instrukcje odpowiadające AND w IL przekładają się na połączenie szeregowe styków w LD.
- Instrukcje odpowiadające OR w IL przekładają się na gałęzie równoległe w LD.
- Negacja warunku w IL odpowiada zastosowaniu styku NC (normalnie zamkniętego) lub negacji sygnału w LD.
- Zapis wyniku na wyjście w IL odpowiada elementowi wykonawczemu w LD: typowo cewce (lub cewce typu SET/RESET, jeśli w IL użyto podtrzymania).
Poprawna odpowiedź to ta, której schemat LD odtwarza dokładnie tę samą strukturę logiczną i to samo "miejsce" przypisania wyniku (to samo wyjście/zmienna). Pozostałe warianty są niepoprawne typowo dlatego, że zmieniają kolejność lub grupowanie warunków (np. mylą AND z OR), stosują inną polaryzację (NO zamiast NC) albo sterują innym typem cewki (zwykła cewka zamiast podtrzymania), przez co wyjście zachowuje się inaczej dla części kombinacji wejść.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli masz wątpliwość, wybierz 2–3 kluczowe kombinacje wejść (np. wszystkie 0, pojedyncza 1, wszystkie 1) i porównaj, czy IL i LD dałyby to samo wyjście. To szybciej ujawnia błędy w gałęziach równoległych oraz w negacjach.
