Układ ma utrzymywać poziom wody pomiędzy dwoma czujnikami: dolnym B1 i górnym B2. Oznacza to sterowanie dwuprogowe z pamięcią stanu: gdy poziom spadnie poniżej B1 trzeba uruchomić dopływ (otworzyć elektrozawór X), a gdy poziom dojdzie do B2 dopływ należy zatrzymać.
W PLC realizuje się to wygodnie przez wyjście bistabilne (przerzutnik RS): funkcja Set ustawia Q1=1 (zawór otwarty), a Reset ustawia Q1=0 (zawór zamknięty). Kluczowe jest jednak poprawne zrozumienie, że typ czujnika (NO/NC) opisuje, jaki stan logiczny pojawia się na wejściu PLC w zależności od zanurzenia, natomiast styk NO/NC w LAD opisuje, kiedy warunek w szczeblu jest spełniony.
Analiza stanów wejść:
- B1 jest typu NO: przy braku cieczy (poziom niski) daje 0, a po zanurzeniu daje 1.
- B2 jest typu NC: przed zanurzeniem (poziom niższy niż B2) daje 1, a po zanurzeniu (poziom wysoki) daje 0.
Żeby dopływ włączył się przy poziomie poniżej B1, warunek Set musi zadziałać przy I1=0. W LAD warunek spełniony dla 0 realizuje styk NC. Analogicznie, żeby dopływ wyłączył się po osiągnięciu B2, Reset ma zadziałać przy I2=0, więc również potrzebny jest styk NC.
Dlatego poprawna jest konfiguracja: I1 (NC) → Set Q1 oraz I2 (NC) → Reset Q1. Zapewnia ona właściwą histerezę: po włączeniu zaworu przy niskim poziomie dopływ pozostaje aktywny aż do osiągnięcia górnego progu.
Dlaczego pozostałe programy są błędne?
- Wariant z I1 (NO) → Set załączałby dopływ dopiero wtedy, gdy B1 jest już zanurzony (I1=1), czyli zbyt późno i niezgodnie z wymaganiem "poniżej B1".
- Wariant z I2 (NO) → Reset resetowałby wyjście przy I2=1, czyli zanim poziom osiągnie B2, bo dla czujnika NC stan 1 występuje przy braku zanurzenia.
- Wariant z NO na obu wejściach nie spełnia warunków progów i prowadzi do nieprawidłowego włączania/wyłączania.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozpisz, jakie wartości 0/1 pojawiają się na wejściach w kluczowych stanach (poniżej B1, pomiędzy B1 i B2, powyżej B2), a dopiero potem dobieraj NO/NC w LAD i miejsca Set/Reset.
