W telefonii analogowej (klasyczny kanał głosowy w sieci telefonicznej) nie przenosi się całego pasma słyszalnego człowieka. Tor jest pasmowo ograniczany, tak aby uzyskać dobrą zrozumiałość mowy przy jednoczesnym ograniczeniu zajmowanego pasma i zakłóceń.
Za standardowe pasmo mowy w podstawowym kanale telefonicznym przyjmuje się zakres 300–3400 Hz. Dolna granica eliminuje bardzo niskie składowe (np. przydźwięk, drgania), a górna ogranicza sygnały wysokoczęstotliwościowe, które nie są kluczowe dla rozumienia mowy, a mogłyby zwiększać podatność na zakłócenia oraz pogarszać parametry transmisji.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- 30–300 Hz: to zbyt wąski i zbyt niski zakres. Obejmowałby głównie niskie składowe dźwięku, a nie istotne formanty mowy odpowiedzialne za artykulację i zrozumiałość.
- 30–300 kHz oraz 300–3400 kHz: to zakresy o trzy rzędy wielkości wyższe (kHz zamiast Hz). Takie częstotliwości nie odpowiadają transmisji akustycznej w torze telefonicznym; kojarzą się raczej z pasmami nośnymi lub zagadnieniami radiowymi, a nie z podstawowym kanałem głosowym.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o "transmisję dźwięku/mowy w telefonie" zwykle chodzi o pasmo rzędu kilku tysięcy herców, nie kilkudziesięciu herców ani kilkuset kiloherców. Zawsze sprawdzaj też jednostkę (Hz/kHz).
