Wytrzymałość przędzy na rozciąganie to jej odporność na działanie siły rozciągającej aż do momentu przerwania (zerwania). W praktyce laboratoryjnej wykonuje się próbę rozciągania do zerwania: odcinek przędzy jest zamocowany w szczękach urządzenia, a następnie rozciągany ze zdefiniowaną prędkością. Aparat rejestruje siłę (a często również wydłużenie), a wynikiem jest m.in. siła zrywająca lub parametry z nią związane.
Do tego celu stosuje się zrywarkę (spotykaną też jako maszyna wytrzymałościowa/dynamometr do przędzy). To właśnie ta grupa urządzeń jest przeznaczona do pomiaru właściwości rozciągających i zrywania materiałów włókienniczych.
- "Motowidło" nie służy do badania wytrzymałości. Jego zastosowanie jest związane z nawijaniem przędzy w zwoje (np. do przygotowania próbki o określonej długości lub do czynności kontrolnych związanych z nawojem). Nie mierzy siły zrywania.
- "Rozciągarka" jako nazwa może kojarzyć się z rozciąganiem, ale w typowym zestawie przyrządów badawczych dla przędzy wytrzymałość oznacza się na maszynie wytrzymałościowej (zrywarce). Sama czynność rozciągania bez pomiaru siły i rejestracji nie stanowi poprawnego badania wytrzymałości.
- "Skrętomierz" jest przeznaczony do pomiaru skrętu przędzy (ile skrętów ma przędza na określonej długości). Skręt wpływa na własności przędzy, ale jego pomiar nie jest pomiarem wytrzymałości na rozciąganie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się słowa "wytrzymałość", "siła" i "zrywanie", szukaj urządzeń z grupy maszyn wytrzymałościowych. Gdy pojawia się "skręt" – wybór zwykle prowadzi do skrętomierza, a gdy "nawój/długość w zwojach" – do motowidła.
