W opisanej sytuacji wykonawca podczas remontu ujawnia konieczność wykonania prac, których nie przewidziano w pierwotnym zakresie (dodatkowa naprawa oparcia końców belek drewnianych na ścianie). To klasyczny przykład robót dodatkowych, czyli nowego zakresu prac, który pojawia się w trakcie realizacji.
Dlatego właściwym dokumentem wyceny jest kosztorys dodatkowy – służy do oszacowania wartości robót, które trzeba dopisać do wcześniej przyjętego zakresu. Taki kosztorys pozwala uporządkować rozliczenie: jasno wskazuje, co dokładnie jest "ponad" to, co obejmowała pierwotna wycena.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Zamienny." – odnosi się do sytuacji, gdy część robót przewidzianych pierwotnie jest zastępowana innymi robotami (zmiana rozwiązania, materiału, technologii), a nie wtedy, gdy dochodzi nowy, dodatkowy zakres.
- "Ofertowy." – to wycena przygotowywana na etapie składania oferty/ceny wykonania przed rozpoczęciem robót; nie opisuje z definicji prac ujawnionych dopiero w trakcie realizacji.
- "Inwestorski." – jest narzędziem planowania i oceny kosztów po stronie inwestora (np. do określenia wartości zamówienia), a pytanie dotyczy doboru rodzaju kosztorysu dla dodatkowych prac ujawnionych w trakcie remontu.
Wskazówka egzaminacyjna: w treści szukaj słów typu "stwierdził konieczność dodatkowej naprawy", "nieprzewidziane prace", "ujawnione w trakcie" – to zwykle sygnał, że chodzi o roboty dodatkowe i odpowiadający im rodzaj kosztorysu.
