W drewnianych szufladach klasycznym rozwiązaniem naroży (połączenie boku z przodem/tyłem) są wczepy, czyli złącza "na zęby". W pytaniu należy rozpoznać typ wczepów na podstawie fragmentu widocznego na ilustracji.
Wczepy skośne (często kojarzone z "jaskółczym ogonem") mają ścianki wczepów nachylone, a więc zęby nie są prostokątne. Dzięki temu złącze działa częściowo samohamownie: pod obciążeniem w kierunku wysuwania szuflady elementy trudniej się rozchodzą. To jeden z powodów, dla których wczepy skośne uznaje się za bardzo wytrzymałe w konstrukcjach szuflad.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Wczepy proste mają boki równoległe (zęby o kształcie prostokątnym). Mogą wyglądać podobnie, ale nie mają charakterystycznego zwężenia/rozszerzenia wczepu wynikającego z nachylenia.
- Kołki drewniane to łączniki walcowe. W gotowym narożu nie tworzą "zębów" na krawędzi; zwykle nie widać ich na licu połączenia (chyba że jest to specjalnie eksponowane).
- Lamelki drewniane (łączniki płytkowe) pracują w gniazdach frezowanych w elementach. Podobnie jak kołki, nie dają efektu ząbkowanej krawędzi charakterystycznej dla wczepów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na narożu widzisz powtarzalne "zęby", najpierw sprawdź, czy ich boki są prostopadłe (wczepy proste), czy nachylone (wczepy skośne). Kołki i lamelki identyfikuje się raczej po punktach/owalach lub braku zębów na krawędzi.
