W górnictwie odkrywkowym wyróżnia się kilka podstawowych rodzajów wyrobisk, których rozpoznanie opiera się głównie na geometrii (kształt, usytuowanie względem powierzchni, relacja dna do otaczającego terenu) oraz na sposobie prowadzenia robót.
Odpowiedź "Stokowe" jest właściwa wtedy, gdy rysunek przedstawia wyrobisko rozwijane na zboczu: eksploatacja "wchodzi" w stok, a układ skarp i półek (poziomów roboczych) jest wyraźnie związany z nachyleniem naturalnego terenu. Zwykle w takim wyrobisku widać, że jedna strona jest "otwarta" ku niżej położonemu terenowi, a druga strona to skarpa związana z wcinaniem się w stok.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do wyrobiska stokowego?
- "Wgłębne" dotyczy wyrobiska tworzącego nieckę/zagłębienie: dno znajduje się poniżej otaczającej powierzchni, a wyrobisko jest "otoczone" skarpami w większym stopniu ze wszystkich stron. Jeżeli rysunek pokazuje wyrobisko na stoku, to nie jest to typowy układ wgłębny.
- "Korytarzowe" sugeruje formę wyraźnie wydłużoną, "pasową", o stosunkowo niewielkiej szerokości w porównaniu z długością (jak korytarz w planie sytuacyjnym). Jeśli rysunek przedstawia eksploatację zdominowaną przez stok i skarpy, a nie przez długi, wąski pas, ta kategoria nie będzie trafna.
- "Stokowo-wgłębne" stosuje się, gdy wyrobisko jednocześnie ma część prowadzoną na stoku i część o charakterze wgłębnym (np. wyraźne dno w niecce, ale jednocześnie rozwój w zboczu). Gdy rysunek pokazuje wyrobisko typowo stokowe bez jednoznacznych cech części wgłębnej, wybór tej odpowiedzi jest nadmiernym "dopowiadaniem".
Wskazówka egzaminacyjna: analizując rysunek, najpierw odpowiedz sobie na pytanie, czy wyrobisko jest przede wszystkim niecką w terenie (wgłębne), czy wcięciem w zbocze (stokowe), a dopiero potem rozważ wariant mieszany (stokowo-wgłębne) i wariant wydłużony (korytarzowe).
