Obciążenie budynku wiatrem na rysunkach schematycznych przedstawia się jako oddziaływanie powierzchniowe działające na ściany i dach. Kluczowe jest rozpoznanie dwóch zjawisk:
- parcia wiatru na stronie nawietrznej (wiatr "napiera" na przegrodę),
- ssania wiatru (podciśnienia) po stronie zawietrznej oraz często także na połaciach dachu, gdzie przepływ powietrza powoduje "odrywanie" powłok i elementów.
Poprawny schemat musi więc zawierać strzałki i/lub oznaczenia pokazujące, że wiatr nie działa wyłącznie w jednym kierunku na całą bryłę, ale że występuje różny charakter obciążenia zależnie od położenia przegrody względem kierunku wiatru. W praktyce na ścianie nawietrznej strzałki kierują się do przegrody (parcie), a po zawietrznej oraz na części powierzchni dachu mogą być skierowane od przegrody (ssanie).
Dlatego poprawna odpowiedź wskazuje rysunek, który przedstawia obciążenie wiatrem jako układ parcia i ssania zgodny z typową konwencją rysunkową. Pozostałe rysunki są niepoprawne, gdy:
- pokazują obciążenie jako jednakowe "dociśnięcie" wszystkich ścian bez strony zawietrznej,
- zamieniają kierunki strzałek (np. parcie tam, gdzie powinno być ssanie),
- przedstawiają inny rodzaj oddziaływania (np. ciężar, obciążenie użytkowe) zamiast działania wiatru,
- nie mają logicznego związku z kierunkiem napływu wiatru (brak rozróżnienia na nawietrzną i zawietrzną).
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi najpierw ustal, z której strony "wieje" na schemacie, a potem sprawdź, czy rysunek pokazuje zarówno parcie, jak i ssanie, oraz czy strzałki są przypisane do właściwych przegród (ściany/dach).
