W oczyszczalni mechaniczno-biologicznej zasadą jest, że ścieki najpierw przechodzą przez etap mechaniczny, a dopiero potem przez etap biologiczny. Mechaniczne podczyszczanie ma chronić urządzenia dalszych stopni (np. dmuchawy, dyfuzory, pompy) oraz ograniczać dopływ frakcji mineralnej i skratek do reaktorów biologicznych.
Za poprawny uznaje się schemat, w którym:
- na początku występują obiekty mechaniczne (typowo kraty/sito oraz piaskownik; czasem także osadnik wstępny),
- następnie jest reaktor biologiczny (np. komora osadu czynnego z napowietrzaniem, często z wydzielonymi strefami procesowymi),
- po części biologicznej znajduje się osadnik wtórny, w którym oddziela się osad od oczyszczonych ścieków,
- zapewniona jest recyrkulacja osadu (powrót osadu z osadnika wtórnego do reaktora), a osad nadmierny jest kierowany do ciągu osadowego.
Układy błędne (odpowiedzi niepoprawne) najczęściej zawierają jedną z typowych nieprawidłowości:
- umieszczenie etapu biologicznego przed pełnym etapem mechanicznym (ryzyko zapychania i uszkodzeń oraz pogorszenie pracy procesu),
- brak osadnika wtórnego po reaktorze osadu czynnego (w klasycznym rozwiązaniu jest to element konieczny do klarowania odpływu),
- odwrócenie kierunku recyrkulacji lub pomieszanie strumieni (np. kierowanie osadu w miejsce, gdzie powinny płynąć ścieki surowe),
- brak wyodrębnienia gospodarki osadowej, co w praktyce uniemożliwia stabilną eksploatację.
Na egzaminie warto sprawdzać schemat "krok po kroku": czy jest dopływ, czy są urządzenia mechaniczne, czy jest reaktor biologiczny, czy jest osadnik wtórny, czy jest recyrkulacja oraz gdzie trafia osad nadmierny. Taka kontrolna lista ogranicza ryzyko wyboru odpowiedzi na podstawie samego wyglądu rysunku.
