Pozapiecowa metoda odgazowania obiegowego polega na usuwaniu rozpuszczonych gazów z ciekłej stali w warunkach obniżonego ciśnienia (próżni). Kluczową cechą tej metody jest wymuszona cyrkulacja (obieg) stali między kadzią a komorą próżniową, dzięki czemu duża objętość metalu wielokrotnie przechodzi przez strefę próżni i intensywnie oddaje gazy.
Na schemacie takiej instalacji należy szukać typowych elementów funkcjonalnych:
- kadzi z ciekłą stalą (źródło i zbiornik obiegu),
- komory/zbiornika próżniowego połączonego z układem wytwarzania próżni,
- połączeń zanurzeniowych między kadzią a komorą (często w formie dwóch "nóg"/rur zanurzeniowych),
- elementu wymuszającego obieg, np. unoszenia gazem obojętnym (argon) w jednej z gałęzi, co powoduje przepływ metalu do komory i powrót do kadzi.
Odpowiedź "Schemat B" jest poprawna, jeżeli na dołączonym rysunku to właśnie wariant z komorą próżniową i wyraźnym obiegiem stali (zasilanie i powrót) – czyli metoda nie polega jedynie na "próżni nad lustrem stali", lecz na krążeniu metalu przez strefę próżni.
Pozostałe schematy są niepoprawne, gdy przedstawiają inne rozwiązania pozapiecowe: układ bez cyrkulacji (np. tylko pokrywa próżniowa nad kadzią), procesy mieszania i rafinacji bez próżni, albo urządzenia, w których metal nie jest transportowany w obiegu między kadzią a komorą. Typowym błędem egzaminacyjnym jest wybór dowolnego schematu z elementem próżni, bez sprawdzenia kryterium "obiegowego" charakteru odgazowania.
W praktyce rozpoznanie metody po schemacie pomaga w ocenie możliwości linii technologicznej (np. wymagania jakościowe dotyczące zawartości wodoru) oraz w planowaniu kolejności operacji w stalowni i na odlewni ciągłego odlewania.
