Zadanie sprawdza praktyczną umiejętność porównywania ofert na części zamienne na podstawie cennika. Nie wystarczy porównać pojedynczych cen jednostkowych – trzeba obliczyć łączny koszt zakupu całego zestawu części potrzebnych do naprawy.
Postępujemy według stałego schematu:
- Krok 1: odczytaj z tabeli ceny jednostkowe w każdym sklepie dla czterech pozycji: talerz gładki, talerz uzębiony, tuleja, nakładka.
- Krok 2: pomnóż cenę jednostkową przez wymaganą ilość (odpowiednio: 5, 5, 1 i 10).
- Krok 3: zsumuj cztery otrzymane wartości – to koszt całkowity dla danego sklepu.
- Krok 4: porównaj sumy dla A, B, C i D i wybierz najniższą.
Dla sklepu A: 5×170 + 5×160 + 1×60 + 10×12 = 1830 zł. Dla pozostałych sklepów suma wychodzi wyższa (B i D po 1840 zł, C 1900 zł), więc najniższy koszt zapewnia sklep A.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- B: część cen jednostkowych wygląda korzystnie, ale po uwzględnieniu wszystkich ilości i zsumowaniu koszt jest większy niż w A.
- C: mimo atrakcyjnej ceny niektórych elementów, wysokie koszty innych pozycji (oraz suma po przemnożeniu przez ilości) powodują najwyższy wynik.
- D: koszt końcowy jest wyższy od A; łatwo też pomylić się, gdy dwie oferty dają tę samą sumę (tu B i D), ale nadal nie jest to minimum.
W praktyce mechanik-operator powinien wykonywać takie obliczenia systematycznie (najlepiej w tabeli pomocniczej), aby nie pominąć żadnej pozycji i nie porównać "na oko" samych cen jednostkowych.
