Erozja wodna na terenach wyżynnych jest silnie związana ze spływem powierzchniowym: im szybciej woda spływa po stoku, tym większą ma energię do odrywania i transportu cząstek gleby.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Uprawa roślin utrudniających spływ powierzchniowy." Roślinność działa przeciwerozyjnie wieloma mechanizmami:
- osłabia uderzenie kropel deszczu (mniej rozbryzgu i rozbijania agregatów glebowych),
- zwiększa szorstkość i spowalnia spływ po powierzchni,
- sprzyja infiltracji (system korzeniowy, poprawa struktury), co zmniejsza ilość wody płynącej po powierzchni.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo nie zmniejszają przyczyny erozji, a często ją nasilają:
- "Wykonywanie głębokiej orki prostopadle do warstwic." to zabieg uprawowy, który może pozostawiać glebę bardziej odsłoniętą i podatną na rozmywanie; kierunek prac i pozostawienie bruzd/rowków może sprzyjać koncentracji odpływu, jeśli jest dobrany niewłaściwie do rzeźby terenu i warunków glebowych.
- "Zmniejszenie przepuszczalności gleb na wierzchowinie." może prowadzić do tego, że więcej wody nie wsiąka, tylko spływa po powierzchni w dół stoku, co typowo zwiększa ryzyko erozji.
- "Systematyczne nawodnienia deszczowniane stoków." wprowadza dodatkową wodę na powierzchnię i może zwiększać spływ oraz rozmywanie, szczególnie przy niewłaściwej intensywności zraszania i na glebach o słabszej infiltracji.
W praktyce w ochronie przeciwerozyjnej kluczowe jest: utrzymywanie okrywy roślinnej, ograniczanie odsłonięcia gleby oraz takie prowadzenie zabiegów, by nie przyspieszać i nie koncentrować spływu.
