W gastronomii szkło (kieliszki, szklanki) traktuje się jak element mający bezpośredni kontakt z konsumentem. Kluczową zasadą higieniczną jest to, aby nie dotykać tych miejsc naczynia, które będą stykały się z ustami lub napojem: przede wszystkim krawędzi oraz wnętrza czaszy kieliszka. Dotknięcie tych powierzchni ręką, nawet czystą, zwiększa ryzyko kontaminacji (przeniesienia drobnoustrojów) i jest sprzeczne z praktyką HACCP/GHP.
Za nieprawidłowy sposób przenoszenia uznaje się więc chwyt, w którym palce są włożone do wnętrza czasz kieliszków. Taki chwyt może wydawać się stabilny, ale w rzeczywistości przenosi zanieczyszczenia na część naczynia, z której gość będzie pił. Dodatkowo zostawia ślady i obniża estetykę serwisu.
Pozostałe sposoby pokazują rozwiązania zgodne z praktyką obsługi gastronomicznej, bo ograniczają dotykanie stref "ustnych" szkła:
- Chwyt kieliszków na nóżkach za trzon/nóżkę umożliwia przenoszenie kilku sztuk bez chwytania za czaszę.
- Przenoszenie na tacy (z serwetą na przedramieniu) przenosi ciężar na tacę, a ręce nie muszą dotykać miejsc krytycznych szkła; ważne, by taca była czysta i stabilnie trzymana.
W praktyce kucharza ta wiedza przydaje się podczas kompletowania zastawy do wydawki, przygotowania szkła do napojów lub współpracy z salą. Zasada jest prosta: dotykaj szkło tylko w miejscach "bezpiecznych" (np. nóżka, dolna część zewnętrznej ścianki), a najlepiej używaj tacy, aby ograniczyć ryzyko zabrudzenia i stłuczeń.
