W pytaniu kluczowe jest spełnienie dwóch warunków jednocześnie: produkt ma zawierać węglowodany przyswajalne (dające energię po trawieniu i wchłonięciu) oraz węglowodany nieprzyswajalne (niestrawione przez enzymy człowieka, pełniące głównie funkcję błonnika pokarmowego).
Odpowiedź "Jabłko." jest poprawna, ponieważ owoce są typowym źródłem cukrów prostych (m.in. glukozy i fruktozy) oraz błonnika. W jabłkach istotną część frakcji nieprzyswajalnej stanowią m.in. pektyny, które zalicza się do błonnika rozpuszczalnego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Masło." to przede wszystkim tłuszcz mleczny. Nie jest ono uznawane za źródło węglowodanów, a tym bardziej błonnika. Nie spełnia więc warunku obecności obu typów węglowodanów.
- "Mleko." zawiera laktozę, czyli węglowodan przyswajalny, ale nie jest typowym źródłem błonnika (węglowodanów nieprzyswajalnych). Spełnia tylko część kryterium.
- "Jajo." jest przede wszystkim źródłem białka i tłuszczu. Węglowodanów ma bardzo mało i nie stanowi źródła błonnika, więc również nie spełnia obu warunków.
W praktyce gastronomicznej warto pamiętać: owoce często "wnoszą" do potrawy zarówno cukry (smak, energia), jak i błonnik (konsystencja, sytość), natomiast tłuszcze (np. masło) i produkty białkowe (np. jaja) nie będą dobrym przykładem produktu z obiema frakcjami węglowodanów.
