W warunkach, w których występują zakłócenia elektromagnetyczne, kluczowe jest dobranie takiego medium, które nie będzie podatne na indukowanie zakłóceń w torze transmisyjnym. Światłowód nie przewodzi prądu i nie "zbiera" zakłóceń elektromagnetycznych w taki sposób jak przewody miedziane, dlatego w środowisku o dużym EMI jest rozwiązaniem preferowanym.
Odpowiedź "100Base–FX" jest poprawna, ponieważ jest to odmiana Fast Ethernet realizowana po światłowodzie. Dodatkowo typowe dopuszczalne długości odcinków dla 100BASE-FX są większe niż 200 m, więc zadana odległość nie stanowi problemu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w kontekście pytania:
- "100Base–T" oznacza Fast Ethernet po skrętce miedzianej. Skrętka (nawet w wersjach ekranowanych) jest zasadniczo bardziej narażona na wpływ silnych pól elektromagnetycznych niż światłowód, więc nie spełnia najlepiej warunku "występują zakłócenia elektromagnetyczne".
- "10Base2" to historyczny Ethernet 10 Mb/s po kablu koncentrycznym. Po pierwsze nie odpowiada wymaganiom współczesnych instalacji (przepustowość i topologia), a po drugie to nie jest właściwy wybór jako standard w zadanym kontekście doboru odpornego i typowego rozwiązania dystrybucyjnego.
- "1000Base–TX" jest kojarzone z transmisją gigabitową po miedzi (skrętka) i w praktyce nie rozwiązuje problemu EMI tak dobrze jak światłowód. Dodatkowo w wielu materiałach spotyka się przede wszystkim 1000BASE-T jako powszechny wariant gigabita po miedzi, co może wprowadzać w błąd przy wyborze.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o dobór standardu Ethernet najpierw identyfikuj medium (miedź/światłowód/koncentryk), potem sprawdź zasięg, a na końcu dopasuj do wymagań środowiskowych (EMI, separacja galwaniczna, bezpieczeństwo).
